سوره شعرا — آیه 165

معانی کلمات:

• الذُّکْرَانَ: جمع «ذَکَر»، به معنای مردان و جنس مذکور.
• مِنَ الْعَالَمِینَ: از میان همه مردم و آدمیان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، سرزنش و اعتراض حضرت لوط علیه السلام را نسبت به قومش بیان میفرماید. آن حضرت با لحنی سرشار از انکار و شگفتی به آنان فرمود: «آیا شما در حالی که زنان بسیاری در جهان آفریده شدهاند، به سراغ مردان میروید و نیاز جنسی خود را با آنان برطرف میکنید؟!» این عمل زشت و ناپسند، نه تنها خلاف فطرت پاک انسانی است، بلکه تجاوز از حدود الهی و گمراهی آشکار است. قوم لوط به جای بهرهگیری از حلال و پاکیزهای که خداوند برایشان مقرر داشته بود، راه حرام و پلید را برگزیدند و با این کار، از تمامی مردم جهان پیشی گرفتند و مرتکب عملی شدند که هیچ قومی پیش از آنان مرتکب نشده بود. این آیه، شدت زشتی این گناه را نشان میدهد و بیانگر آن است که این عمل، نه تنها یک انحراف جنسی، بلکه نوعی طغیان در برابر فطرت و فرمان الهی است.

فواید و پیامهای آیه:

• پاکدامنی و پیروی از فطرت سالم، نشانه ایمان و تقواست و انسان مؤمن باید از هرگونه انحراف جنسی و اخلاقی دوری کند.
• خداوند متعال برای هر نیازی، راه حلال و پاکیزهای قرار داده است و سعادت انسان در گرو پیروی از این راه است.
• این آیه نشان میدهد که انحرافات اخلاقی، جامعه را به سمت عذاب و نابودی سوق میدهد و عبرتی است برای همه نسلها تا از راه راست منحرف نشوند.
• محبت و رحمت الهی اقتضا میکند که انسانها با ازدواج مشروع و تشکیل خانواده، آرامش و پاکی را در زندگی خود جاری سازند و از گناهانی که مایه خشم خداوند است، بپرهیزند.