سوره شعرا — آیه 17

معانی کلمات:

• «أَرْسِلْ»: بفرست، رها کن، آزاد کن.
• «مَعَنَا»: همراه ما.
• «بَنِي إِسْرَائِيلَ»: فرزندان یعقوب (علیه السلام) که همان قوم بنیاسرائیل هستند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به موسی و هارون (علیهما السلام) فرمان داد که به سوی فرعون بروند و به او بگویند: «ما از سوی پروردگار جهانیان به سوی تو و قومت فرستاده شدهایم؛ پس بنیاسرائیل را آزاد کن و بگذار همراه ما (به سرزمین مقدس شام) بروند و آنان را به بردگی و بندگی خود رها مکن.» این پیام، نخستین خواستهی موسی (علیه السلام) از فرعون بود؛ زیرا بنیاسرائیل در اسارت و ظلم شدید فرعون بودند و خداوند میخواست آنان را از این ستم نجات دهد و به سرزمین موعود بازگرداند. این جمله، بیانگر رسالت اصلی موسی (علیه السلام) یعنی رهایی قوم خود از ظلم و عبودیت غیر خدا بود.

فواید و پیامهای آیه:

1. اهمیت آزادی و رهایی از ظلم: این آیه نشان میدهد که اسلام دین آزادی و عدالت است و هیچ انسانی نباید برده و اسیر ظلم و ستم دیگری باشد. پیامبران الهی برای رهایی مستضعفان از چنگال ظالمان مبعوث شدهاند.
2. شجاعت در گفتن حق: موسی و هارون (علیهما السلام) با وجود قدرت فرعون، با شجاعت و بدون ترس، پیام خدا را به او رساندند. این درس بزرگی است که مؤمنان باید در برابر ظالمان، حق را بگویند و از هیچ قدرتی نهراسند.
3. اتحاد و همراهی: خداوند هارون را به عنوان یاور و همراه موسی (علیه السلام) قرار داد تا کار رسالت با همکاری و اتحاد پیش برود. این نشان میدهد که کارهای بزرگ الهی با همدلی و همکاری انجام میشود.
4. امید به نصرت الهی: خداوند در این فرمان، به موسی (علیه السلام) اطمینان داد که همراه آنان است و نصرت خود را شامل حالشان خواهد کرد. مؤمنان باید بدانند که هرگاه در راه خدا قدم بردارند، خداوند یاریشان میکند.