ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 17

คำสำคัญ:

• أَرْسِلْ = ปล่อยไป, ส่งไป
• مَعَنَا = ไปพร้อมกับเรา
• بَنِي إِسْرَائِيلَ = วงศ์วานของอิสราเอล (ลูกหลานของนบียะอ์กูบ)

การตีความ:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงบัญชาแก่มูซาและฮารูน (อะลัยฮิมัสสลาม) ให้ทั้งสองเดินทางไปหาฟิรเอาน์เพื่อเชิญชวนเขาและหมู่ชนของเขาให้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และให้กล่าวแก่ฟิรเอาน์ว่า "แท้จริงเราเป็นทูตของพระเจ้าแห่งสากลโลกที่ถูกส่งมายังท่าน เพื่อให้ท่านปล่อยวงศ์วานของอิสราเอลไปพร้อมกับเรา" กล่าวคือ ให้ปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระจากการเป็นทาสและการกดขี่ และอนุญาตให้พวกเขาออกจากอียิปต์เพื่อเดินทางไปยังแผ่นดินชาม (ปาเลสไตน์) ตามที่อัลลอฮ์ทรงสัญญาไว้กับบิดาของพวกเขา

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การเรียกร้องสู่หนทางของอัลลอฮ์ต้องเริ่มจากการเชิญชวนผู้มีอำนาจและผู้นำ เพราะการที่ผู้นำกลับตัวจะส่งผลให้ผู้ตามเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
2. ความยุติธรรมและการปลดปล่อยผู้ถูกกดขี่เป็นเป้าหมายสำคัญประการหนึ่งของบรรดาศาสนทูต ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าอิสลามให้ความสำคัญกับเสรีภาพและศักดิ์ศรีของมนุษย์ทุกคน
3. การยืนหยัดเพื่อความจริงแม้ต้องเผชิญกับผู้ปกครองที่อธรรมเป็นแบบอย่างอันดีงามที่มุสลิมควรยึดถือ
4. อัลลอฮ์ทรงอยู่เคียงข้างบรรดาผู้ศรัทธาที่ทำงานเพื่อพระองค์ ด้วยการคุ้มครอง ช่วยเหลือ และชัยชนะ ดังที่พระองค์ทรงอยู่กับมูซาและฮารูนในภารกิจอันยิ่งใหญ่ครั้งนี้