Surah Ash-Shu'ara — Aya 17

Ma’anar Kalmomi:

• أَنْ أَرْسِلْ: cewa ka sallame su, ka bar su su tafi.
• مَعَنَا: tare da mu, wato Musa da Haruna.
• بَنِي إِسْرَائِيلَ: zuriyar Ya’akubu (Isra’ila), wato mutanen da suka kasance bayi a hannun Fir’auna.

Tafsirin Ayar:

Allah ya umurci Musa da Haruna da su je wurin Fir’auna da girmansa, su gaya masa cewa su biyu manzanni ne daga Ubangijin halittu, kuma sakon su shi ne: ka sallame waɗansu bayi na Bani Isra’ila, ka bar su su tafi tare da mu zuwa Ƙasar Sham (Palestine), kuma kada ka ci gaba da bautar da su da wulakanta su. Wannan umurni ya kasance bayan Allah ya amsa addu’ar Musa da ya yi na neman taimakon ɗan’uwansa Haruna, kuma ya ba su izinin tafiya da mu’ujizai masu nuna gaskiyar su, yayin da Allah yake tare da su da ilmi da tsari da taimako, yana jin maganar su.

Faidodin da ake samu daga wannan aya:

1. Nuna cewa Allah yana amsa addu’ar annabawa da bayinsa na salihai, kuma yana ba su taimako da nasara a kan abokan gaba.
2. Ƙarfafa gwiwa ga masu da’awa cewa kada su ji tsoron shugabanni azzalumai, domin Allah yana tare da su da ilmi da tsari, kamar yadda ya kasance tare da Musa da Haruna.
3. Nuna cewa ’yantar da mutane daga zalunci da bauta wani muhimmin manufa ne na addinin Musulunci, wanda ya zo da shi dukkan annabawa.
4. Ilimantar da cewa aikin annabawa shi ne isar da sakon Allah cikin sauki da bayyana gaskiya, ba tare da tsoron ƙarfin duniya ba.
5. A cikin wannan aya akwai misali mai kyau na haɗin kai tsakanin ’yan’uwa a cikin aikin addini, kamar yadda Musa ya nemi Haruna ya taimaka masa.