Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 17

Macnada Erayada:

• أَنْ أَرْسِلْ: Inaad sii daayso oo aad dirto.
• مَعَنَا: Annaga oo wada soconayna.
• بَنِي إِسْرَائِيلَ: Ummaddii Nebi Yacquub (CS), kuwaas oo ahaa dadkii Fircoon addoonsanayay.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay qayb ka tahay hadalkii ay Musa iyo Haaruun (CS) u gudbiyeen Fircoon, iyagoo ku amraya inuu sii daayo Banii Israa'iil oo ay la socdaan si ay uga tageen Masar una aadaan Shaam. Kani waa amar ka yimid Eebbe, oo ah in Fircoon uu joojiyo addoonsiga iyo dulmiga uu ku hayo Banii Israa'iil, isla markaana uu u oggolaado inay la tagaan Nabiga Ilaahay. Aayaddu waxay muujinaysaa in xoriyadda iyo xoraynta dadka lagu xanniban yahay ay tahay farriin asaasi ah oo ay la yimaadaan nabiyada, waxayna ku baaqaysaa in laga hortago cadaalad-darrada iyo dulmiga kasta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Nabiyada Ilaahay waxay u soo baxaan si ay u xoreeyaan dadka oo ay uga difaacaan dulmiga, taasoo muujinaysa in Islaamku yahay diin ku taagan caddaalad iyo xorriyad.
2. Aayaddu waxay ina baraysaa in aan laga cabsan xukumadaha dulmiga badan, balse la isku halleeyo Ilaahay oo lagu dhaqmo amarkiisa, maxaa yeelay Eebbe waa la socdaa kuwa runta ah.
3. Waxay ku boorrinaysaa ummadda Islaamka inay gacan siiyaan dadka dhibbanayaasha ah ee la dulmeyo, una qaylin xorriyaddooda, sida Banii Israa'iil loo xoreeyay.
4. Waxay ina tusinaysaa in xoriyadda diinta iyo cibaadada ay tahay xuquuq aasaasi ah oo uu Ilaahay ugu waajibiyay dadka, isla markaana aan la ogolaan karin in lagu xakameeyo.