سورت شعراء — آیت 189

د مهمو کلمو معنا:

• يوم الظلة: هغه ورځ چې پر هغوى باندې وريځ راغله، چې د عذاب سبب شوه.
• عذاب يوم عظيم: د سترې ورځې عذاب، یعنې هغه ورځ چې ډېره سخته او وېرونکې وه.

د آیت تفسیر:

نو د شعیب علیه السلام قوم (مدین) د ده د تکذیب او انکار په حال کې پاتې شو، او د ده پر خبرو یې باور ونه کړ. نو الله تعالی پر هغوى باندې د "يوم الظلة" عذاب نازل کړ. دا عذاب دا و چې لومړی پر هغوى باندې سخته ګرمي راغله، چې له امله یې سختې ورځې تېرې شوې، او دوی له دې ګرمۍ څخه د خلاصون لپاره ځایونه لټول، خو هېڅ ځای کې یې آرام نه موند. بیا الله تعالی پر هغوى باندې یوه وريځ راپیدا کړه، چې دوی ته یې د یخوالي او آرامۍ احساس ورکړ، نو ټول د دې وريځې لاندې راغونډ شول. کله چې ټول د هغې لاندې راټول شول، نو ناڅاپه هغه وريځ پر هغوى باندې اور واورېد، او ټول یې وسوځول. دا د هغوى د هلاکت ورځ وه، چې ډېره ستره او سخته ورځ وه، ځکه چې په هغې کې یې عذاب او هلاکت راغی.

د آیت څخه اخیستل شوي فايدې:

1. د الله تعالی عذاب په هر وخت او هر ډول سره راتلای شي، او هېڅوک د هغه د عذاب مخه نه شي نیولای.
2. د پیغمبرانو تکذیب او انکار د امتونو د هلاکت سبب ګرځي، لکه څنګه چې د شعیب علیه السلام قوم د تکذیب له امله هلاک شو.
3. الله تعالی د خپلو بندګانو سره په مهلت ورکولو سره صبر کوي، خو کله چې عذاب راشي، نو هېڅ څوک یې نشي درولای.
4. دا آیت د مسلمانانو لپاره د عبرت درس دی، چې د الله تعالی له حکمونو څخه سرغړونه ونه کړي، او د پیغمبرانو پیروي وکړي.
5. د عذاب راتګ کې حکمت او عدل دی، ځکه چې الله تعالی هیڅوک پرته له حق څخه نه عذابوي، او د هغه عذاب د ظالمانو لپاره دی.