Surat Asy-Syu'ara — Ayat 189

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَكَذَّبُوهُ (fa kadzdzabūhu): banjur padha nganggep goroh marang dheweke (Nabi Syu'aib).
• فَأَخَذَهُمْ (fa akhadzahum): banjur nyepeng/nyiksa dheweke.
• عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ('adzābu yaumidz-zhullah): siksa ing dina mendhung (mega kang dadi payung).
• الظُّلَّةِ (azh-zhullah): mega kang mènèhi payung utawa ayom.
• عَظِيمٍ ('azhīm): gedhe banget.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir mau ora gelem ngrungokake lan tetep nganggep goroh marang Nabi Syu'aib. Mula Allah banjur nurunake siksa marang dheweke. Sadurunge siksa teka, hawane panas banget nganti ora ketulungan. Wong-wong mau padha golek panggonan kang bisa kanggo ngayom, nanging malah tambah panas. Banjur ana mega teka ing ndhuwure wong-wong mau, mula padha ngumpul lan ngayom ing ngisor mega iku, rumangsa kepenak lan adhem. Nanging nalika wis padha ngumpul kabeh ing ngisor mega mau, dumadakan mega iku nurunake geni kang ngobong wong-wong mau kabeh. Mula kabeh padha mati ing dina kang medeni banget.

Dina iku pancen dina kang gedhe banget kacilakane lan nggegirisi. Siksa iku dadi piwulang kanggo sapa wae kang nganggep goroh marang rasul-rasule Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen nganggep goroh marang utusan Allah iku tumindak kang mbebayani banget lan bakal ana akibate.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa; menawa wong-wong kang kafir wis kebacut nglakoni dosa, siksa bisa teka kanthi cara kang ora dikira-kira.
• Kudu tansah ngrumangsani lan gelem ngrungokake pitutur kang bener, supaya ora kena siksa kang nggegirisi.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang nggawa peringatan supaya manungsa padha eling lan bali marang dalan kang bener, supaya ora nemoni dina kang angel kaya mangkono.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga Al-Qur'an iku pepeling lan pituduh kanggo urip kang slamet ing donya lan akhirat.