സൂറ അശ്-ശുഅറാഅ് — ആയത്ത് 189

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* ظُلَّة: തണൽ നൽകുന്ന മേഘം (കാർമേഘം).

* عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ: തണൽ മേഘത്തിന്റെ ദിവസത്തെ ശിക്ഷ.

വ്യാഖ്യാനം:

ശുഐബ് നബി (അലൈഹിസ്സലാം) തന്റെ ജനതയെ ഏകദൈവവിശ്വാസത്തിലേക്കും സത്യസന്ധതയിലേക്കും ക്ഷണിച്ചെങ്കിലും അവർ അദ്ദേഹത്തെ നിരന്തരം നിഷേധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം അവർ അദ്ദേഹത്തെ വ്യക്തമായി നിഷേധിച്ചു തള്ളിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ അവരെ പിടികൂടി. അത് 'തണൽ മേഘത്തിന്റെ ദിവസത്തെ' ശിക്ഷയായിരുന്നു. അതായത്, കഠിനമായ ചൂട് അവരെ ബാധിച്ചു. അവർ തണൽ തേടി ഓടി നടന്നു. അപ്പോൾ അവർക്ക് ഒരു കാർമേഘം കാണപ്പെട്ടു. അത് തങ്ങൾക്ക് തണലും തണുപ്പും നൽകുമെന്ന് കരുതി അവർ അതിനടിയിൽ അഭയം തേടി. എന്നാൽ അത് അവർക്ക് തണൽ നൽകിയില്ല, മറിച്ച് അവരുടെ മേൽ അഗ്നി വർഷിച്ചു. അങ്ങനെ അവരെല്ലാവരും ദഹിച്ച് നശിച്ചുപോയി. അത് അതിഭയങ്കരവും കഠിനവുമായ ഒരു ദിവസത്തെ ശിക്ഷയായിരുന്നു.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ വളരെ ഭയങ്കരമാണ്. അത് മനുഷ്യർക്ക് തണലും ശാന്തിയും നൽകുമെന്ന് തോന്നുന്ന രൂപത്തിൽ പോലും വന്നേക്കാം. അതിനാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും അശ്രദ്ധരാകരുത്.
2. സത്യപ്രബോധകരെ നിഷേധിക്കുന്നതിന്റെയും ധിക്കരിക്കുന്നതിന്റെയും അനന്തരഫലം വിനാശകരമാണ്. അത് ലൗകിക ജീവിതത്തിൽ തന്നെ വന്നുഭവിച്ചേക്കാം.
3. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം അനന്തമാണ്, എന്നാൽ അവന്റെ ശിക്ഷയും അതികഠിനമാണ്. അവന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുകയും അവന്റെ ദൂതന്മാരെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് മാത്രമേ അവന്റെ കാരുണ്യം ലഭിക്കൂ.
4. ഈ ലോകത്തിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ വഞ്ചിതരാകരുത്. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ എപ്പോൾ, എങ്ങനെ വരുമെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. അതിനാൽ എപ്പോഴും അവനിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാൻ തയ്യാറായിരിക്കണം.