Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 189

Macnaha ereyada:

• Yowmudh-Dhull (يَوْمِ الظُّلَّةِ): Maalinta daruurtu hadhaysay, taas oo ahayd maalin caddibaad iyo halaag ku dhacay dadkii Shucayb ee beeniyay.

Tafsiirka:

Markay dadkii Shucayb (CS) ku sii socdeen beenintoodii iyo diidmadoodii xaqa, isla markaana ay ku madax adaygeen nabiga Ilaahay, ayaa Ilaahay u soo diray caddibaad maalin gaar ah. Waxaa ku dhacay kulayl daran oo aan loo adkaysan karin, waxayna bilaabeen inay raadiyaan meel ay ku qaboojiyaan. Markaasaa Ilaahay u soo saaray daruur, waxayna u maleeyeen inay naxariis tahay oo ay ku helayaan qabow iyo nasasho, sidaas darteed way ku soo urureen hoosteeda. Laakiin markay ku soo urureen, waxaa ka soo da'ay dab ololaya oo gubay, markaasay ku wada halaagmeen dhamaantood. Caddibaaddan waxay ahayd maalin aad u weyn oo culus, oo ay ku jirto cabsi iyo halaag ba'an, taasoo muujinaysa xoojinta ciqaabta Ilaahay ee ku timaadda kuwa beeniya rasuulladiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Caddibaadda Ilaahay waxay ku timaadaa si lama filaan ah, marka dadku ay sii socdaan ku madax adaygista xaqa, xitaa markay u maleeyaan inay helayaan naxariis, waxay noqon kartaa ciqaab.
2. Balaaqa Ilaahay ma aha mid ku xaddidan nooc gaar ah, wuxuu ku iman karaa siyaabo kala duwan, sida kulayl, daruur, ama wax kale, taasoo muujinaysa awoodda Ilaahay ee aan xad lahayn.
3. Dulmiga iyo beeninta xaqa waxay keenaan halaag, halka adkaysiga iyo toosnaanta ay keenaan nabadgalyo iyo guul, taasoo ku boorrinaysa dadka inay ku dhegganaadaan xaqa iyo waddada toosan.