سوره شعراء — آيت 189

1. لفظن جي معنيٰ:

• فَكَذَّبُوهُ: پوءِ انهن کيس ڪوڙو ڄاتو.
• عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ: ڇانوَ واري ڏينهن جو عذاب.
• الظُّلَّةِ: ڇانوَ، ڍڪ، ڪڪر جو ڇانوَ.
• عَظِيمٍ: وڏو، سخت ۽ هولناڪ.

1. آيت جي تفسير:

پوءِ انهن پنهنجي نبي کي ڪوڙو ڄاتو ۽ مڃڻ کان انڪار ڪيو، ته انهن تي ڇانوَ واري ڏينهن جو عذاب اچي ورتو. انهن کي سخت گرميءَ جو سامنا ٿيو، هو ٿڌيون ۽ ڇانوَ واريون جايون ڳولڻ لڳا، پر هر طرف گرمي ۽ تپش ئي هئي. آخرڪار هڪ ڪڪر انهن تي ڇانوَ ڪئي، جنهن کي ڏسي انهن سمجهيو ته هاڻي آرام ۽ ٿڌ ملي ويندي، سو سڀ ان جي هيٺان گڏ ٿي ويا. پر ان ڪڪر مان مينهن جي بدران باهه وسي، جنهن انهن کي پوري طرح ساڙي ڇڏيو ۽ سڀئي تباهه ٿي ويا. بيشڪ اهو هڪ وڏي ۽ هولناڪ ڏينهن جو عذاب هو.

1. هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ جي نبي کي ڪوڙو ڄاتل ۽ حق کان منهن موڙڻ جو نتيجو هميشه سخت ۽ عبرتناڪ هوندو آهي.
• الله جي عذاب کان اڳ ۾ ئي توبه ۽ رجوع ڪرڻ ۾ ئي عقل ۽ ڀلائي آهي.
• دنيا جي ظاهري آرام ۽ ڇانوَ به الله جي حڪم کان سواءِ حقيقي تحفظ نه ٿي ڏئي سگهي.
• قرآن مجيد ۾ گذريل قومن جا واقعا اسان لاءِ نصيحت ۽ سبق آهن، ته جيئن اسان انهن جي غلطين کان بچون.
• الله تعاليٰ انصاف ڪندڙ ۽ غالب آهي، هو ظالمن کي ضرور پڪڙيندو آهي، ۽ نيڪن کي آخرت ۾ وڏو اجر ڏيندو آهي.
• قرآن پاڪ کي غور سان پڙهڻ ۽ ان تي عمل ڪرڻ ئي ڪاميابيءَ جو رستو آهي، ۽ اهو ئي اسان کي الله جي رحمت ۽ مغفرت ڏانهن وٺي ٿو.