شعراء سۈرىسى — ئايەت 20

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• فَعَلْتُهَا: ئۇنى قىلدىم، يەنى مىسىرلىق كىشىنى ئۇرۇپ ئۆلتۈرۈش ۋەقەسىنى قىلدىم.
• إِذًا: ئۇ چاغدا، شۇ ۋاقىتتا.
• الضَّالِّينَ: خاتالاشقۇچىلار، بىلمەستىن خاتالىق قىلغۇچىلار. بۇ يەردە "كۇپۇرلۇق ۋە گۇمراھلىق" مەنىسىدە ئەمەس، بەلكى "بىلمەستىن خاتالىق قىلىش" مەنىسىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

مۇسا ئەلەيھىسسالام پىرئەۋنگە جاۋاب بېرىپ ئېيتتى: "ھەئە، مەن ئۇ ئىشنى ئۆلتۈرۈشكە قەست قىلماستىن، بىلمەستىن قىلىپ قويغان ئىدىم. ئۇ چاغدا مەن پەرۋەردىگارىم تەرىپىدىن ۋەھىي كەلمىگەن، پەيغەمبەرلىككە تەيىنلەنمىگەن بىر ئادەم ئىدىم. شۇڭا ئۇ ئىشنى قىلغىنىمدا خاتالىق قىلغۇچىلاردىن بولۇپ قالدىم، يەنى بىلمەستىن، ئويلىماستىن خاتالىق قىلدىم."

مۇسا ئەلەيھىسسالام بۇ سۆزلىرى بىلەن ئۆزىنىڭ ئۇ ۋەقەنى قەستەن قىلمىغانلىقىنى، بەلكى بىلمەستىن خاتالىق قىلغانلىقىنى ئېتىراپ قىلدى. ئۇ ۋاقىتتا ئۇ پەيغەمبەرلىككە تېخى تەيىنلەنمىگەن، ۋەھىي تېخى كەلمىگەن ئىدى. شۇڭا ئۇنىڭ ئۇ خاتالىقى جىنايەت قەستى بىلەن ئەمەس، بەلكى بىلمەستىن قىلىنغان خاتالىق ئىدى. ئاللاھ تائالا ئۇنىڭغا رەھىم قىلىپ، ئۇنى پەيغەمبەرلىككە تاللىدى ۋە ئۇنىڭ خاتالىقىنى كەچۈردى.

بۇ ئايەتتىن ئالىمىز: ئىنسان بىلمەستىن خاتالىق قىلىپ قالسا، ئاللاھ تائالا تەۋبە قىلغان ۋە ئىخلاس بىلەن يېنىغا قايتقان بەندىسىنى كەچۈرىدۇ ۋە ئۇنى يۇقىرى دەرىجىلەرگە كۆتۈرىدۇ. مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ھاياتى بىزگە شۇنى كۆرسىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئۆز بەندىسىنى تەربىيە قىلىپ، خاتالىقىدىن تەۋبە قىلغاندا ئۇنى پەيغەمبەرلىك دەرىجىسىگە كۆتۈرۈشكە قادىر. بىز ھەممىمىز خاتالىق قىلىمىز، مۇھىمى خاتالىقىمىزنى تونۇپ، ئاللاھقا تەۋبە قىلىش ۋە ياخشى ئەمەللەر بىلەن يېنىغا قايتىش. ئاللاھ تائالا تەۋبە قىلغۇچىلارنى ۋە ئۆزىگە يېقىنلاشقۇچىلارنى دوست تۇتىدۇ ۋە ئۇلارنىڭ دەرىجىسىنى ئۆستۈرىدۇ.