ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 20

คำอธิบายคำศัพท์:

• فَعَلْتُهَا (ฉันได้กระทำมัน) หมายถึง การที่ท่านนบีมูซาได้ทำให้ชายชาวคอปต์คนหนึ่งเสียชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ
• إِذًا (ในเวลานั้น) หมายถึง ในช่วงเวลานั้น ก่อนที่อัลลอฮ์จะทรงประทานวะฮีแก่ท่าน
• الضَّالِّينَ (ผู้ที่หลงผิด/ผู้ที่ผิดพลาด) ในที่นี้หมายถึง ผู้ที่ขาดความรู้และความเข้าใจที่ถูกต้อง เนื่องจากยังไม่ได้รับการประทานวะฮีจากอัลลอฮ์

การตีความหมายของอายะฮ์:

ท่านนบีมูซา อะลัยฮิสสลาม ได้ตอบโต้คำกล่าวหาของฟิรเอาน์ที่ว่า "เจ้าได้ฆ่าชายคนหนึ่ง แล้วเจ้าก็เนรคุณต่อความดีงามของเรา" โดยท่านได้ตอบอย่างตรงไปตรงมาและสุภาพว่า "ฉันได้กระทำสิ่งนั้นจริง ณ เวลานั้น และฉันเป็นผู้หนึ่งที่ขาดความรู้และความเข้าใจที่ถูกต้อง" หมายความว่า การกระทำนั้นเกิดขึ้นก่อนที่อัลลอฮ์จะทรงประทานวะฮีและแต่งตั้งท่านเป็นศาสนทูต ท่านไม่ได้เจตนาฆ่า แต่เป็นการต่อสู้ป้องกันตัวโดยไม่ตั้งใจให้อีกฝ่ายเสียชีวิต และในเวลานั้นท่านยังไม่ได้รับความรู้และคำสั่งสอนจากอัลลอฮ์ ดังนั้นท่านจึงเป็นผู้ที่ผิดพลาดโดยไม่เจตนา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความซื่อสัตย์และการยอมรับความผิดพลาด — ท่านนบีมูซาไม่ได้แก้ตัวหรือปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ยอมรับอย่างตรงไปตรงมา ซึ่งเป็นแบบอย่างอันงดงามของผู้ศรัทธาที่ต้องกล้ายอมรับความผิดพลาดของตนเอง
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อผู้ที่ผิดพลาดโดยไม่เจตนา — อัลลอฮ์ทรงอภัยให้แก่ท่านนบีมูซา และทรงยกย่องท่านให้เป็นศาสนทูต แสดงให้เห็นว่าอัลลอฮ์ทรงเมตตาต่อผู้ที่ทำผิดพลาดโดยไม่ได้ตั้งใจ และพร้อมจะให้อภัยเสมอเมื่อผู้ที่ทำผิดกลับตัวกลับใจ
3. การตอบโต้ด้วยความสุภาพและมีเหตุผล — เมื่อถูกกล่าวหา ท่านนบีมูซาไม่ได้โต้ตอบด้วยความโกรธ แต่ตอบด้วยความนอบน้อมและชี้แจงข้อเท็จจริงอย่างมีสติ ซึ่งเป็นแบบอย่างที่ดีในการเผชิญกับคำตำหนิหรือข้อกล่าวหา
4. ความรู้คือแสงสว่างนำทาง — การที่ท่านนบีมูซากล่าวว่าท่านเป็นผู้ที่ "หลงผิด" ในเวลานั้น หมายถึงการขาดความรู้ที่ถูกต้อง ดังนั้นจึงเป็นบทเรียนว่าความรู้และการชี้นำจากอัลลอฮ์คือสิ่งสำคัญที่สุดที่ทำให้มนุษย์พ้นจากความผิดพลาด
5. ความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ที่ทรงเปลี่ยนคนธรรมดาให้เป็นศาสนทูต — จากคนที่เคยผิดพลาด อัลลอฮ์ทรงเปลี่ยนให้ท่านเป็นศาสนทูตที่ยิ่งใหญ่ แสดงให้เห็นว่าอัลลอฮ์ทรงสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตของใครก็ได้ที่พระองค์ทรงประสงค์ ไม่มีใครสิ้นหวังจากความเมตตาของอัลลอฮ์