Surat Asy-Syu'ara — Ayat 205

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَفَرَأَيْتَ (a-fa-ra-ayta): Apa kowe wis ngerti / apa kowe ora nggatekake.
• مَتَّعْنَاهُمْ (matta'naahum): Ingsun paringi kanikmatan / Ingsun paringi kesenengan urip marang dheweke.
• سِنِينَ (siniin): pirang-pirang taun, wektu kang suwe.

1. Tafsir ayat:

Dhuh Rasul, apa kowe wis ngerti lan nggatekake kahanane wong-wong kafir kang padha mlengos saka iman marang apa kang kokgawa? Upamane Ingsun paringi urip kepenak lan kanikmatan marang dheweke nganti pirang-pirang taun suwene, lan Ingsun ora enggal-enggal nyiksa dheweke, apa kuwi bisa nylametake dheweke saka siksa? Temtu ora. Sabab senajan wis diparingi kalodhangan lan wektu kang dawa, yen pungkasane siksa kang wis dijanjekake mau tumeka, ora ana gunane kabeh kanikmatan kang wis dirasakake. Mula, wektu sing dawa ora dadi jaminan keslametan, lan ora bisa ngalangi tekane siksa Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang awake dhewe, aja nganti kesenengan urip ing donya marakake lali lan sombong, amarga kabeh iku mung sak wentoro.
• Nuduhake yen Allah iku Maha Sabar lan paring kalodhangan marang manungsa supaya gelem tobat lan bali marang dalan kang bener.
• Ngelengake supaya ora nundha-nundha anggone nindakake kabecikan, amarga umur ora ana kang ngerti pungkasane.
• Nuwehake rasa syukur marang nikmat kang wis diparingake, lan nganggo nikmat mau kanggo ngibadah marang Allah.
• Mbuktekake yen Islam iku agama kang kebak pitutur lan welas asih, tansah ngajak manungsa marang keslametan donya lan akhirat.