سورت شعراء — آیت 48

د کلمو معناګانې:

• رَبّ: پالونکی، خالق او مالک.
• مُوسَىٰ: د الله تعالی پیغمبر حضرت موسی علیه السلام.
• هَارُون: د حضرت موسی علیه السلام ورور او د الله تعالی پیغمبر حضرت هارون علیه السلام.

د آیت تفسیر:

کله چې جادوګرانو د حضرت موسی علیه السلام معجزه وليدله، چې هغه عصا يوه لویه مار شوه او د دوی ټول جادو يې تېر کړ، نو دوی پوه شول چې دا د انسان کار نه دی، بلکې د الله تعالی معجزه ده. دوی سمدستي سجده ته ولوېدل او په دې ایمان يې راوړ چې دا رب العالمین دی، هغه رب چې حضرت موسی او حضرت هارون يې پالونکی او خالق دی. دوی وويل: مونږ ایمان راوړو په رب العالمین، هغه رب چې موسی او هارون يې پیغمبران کړي دي.

دا خبره ډېره مهمه ده چې جادوګرانو د موسى علیه السلام په لیدو سره نه، بلکې د الله تعالی په قدرت او معجزې سره ایمان راوړ. دوی په هماغه شېبه کې خپل زړونه له دنیوي مقام او مال څخه پاک کړل او د حق په لور يې مخ کړ. دوی پوه شول چې دا جادو نه دی، بلکې حقیقت دی، نو سمدستي يې تصدیق وکړ.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې حق ته د رسېدو لپاره باید زړه خلاص وي او کله چې حقیقت څرګند شي، نو باید سمدستي ومنل شي، که څه هم د دنیا په سترګو کې به ګران وي.
• جادوګرانو خپل مقام، مال او شهرت پرېښود او حق يې ومنلو، دا مونږ ته درس راکوي چې د ایمان په لاره کې باید له هر څه تېر شو.
• دا آیت د الله تعالی د ربوبیت په اړه هم خبره کوي، چې هغه د ټولو مخلوقاتو پالونکی دی او د پیغمبرانو رب هم همغه دی، نو مونږ باید له هغه پرته بل چا ته سجده ونه کړو.
• ایمان راوړل د زړه خبره ده، نه د ظاهري اعمالو. جادوګرانو چې کوم جادو کاوه، هغه باطل و، خو کله چې حق څرګند شو، نو دوی يې ومنلو او الله تعالی دوی ته د شهادت مقام ورکړ. دا ښیي چې الله تعالی د توبې او ایمان دروازه هر چا ته پرانیستې ده.