Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 48

Macnada Erayada:

• Rabb: Eebaha abuuray, barbaariyay, isaga oo u talinta khalqigiisa.
• Muusaa iyo Haaruun: Labadii Nabiy ee walaalaha ah, ee loo soo diray Fircoon iyo dadkiisa.

Tafsiirka Aayadda:

Markay saaxiriintu arkeen mucjisada Nabiga Muusaa, oo ahayd in ushiisu noqotay mas oo liqay waxa ay soo tuureen, waxay garteen in aysan tani ahayn sixir caadi ah, balse ay tahay xaqiiqo ka timid Eebbe. Sidaas darteed waxay ku foorarsadeen sujuud, waxayna dheheen: "Waxaan rumaynay Eebaha caalamka oo dhan, Eebaha Muusaa iyo Haaruun." Tani waxay muujinaysaa inay rumaysteen Eebbe kaliya, isla markaana ay qirayaan nabinnimada Muusaa iyo Haaruun, iyagoo ka caddaynaya inay ka soo horjeedaan caabudista Fircoon iyo ilaahyada beenta ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Rumaynta Eebbe waa mid ku salaysan aqoon iyo yaqiin, ma aha mid ku salaysan caado ama ku dayasho. Saaxiriintu waxay rumaysteen markay xaqiiqda u caddaatay, inkastoo ay ka horreeysey caabudistoodii Fircoon.
2. Islaamku wuxuu ku farayaa in dadku u hogaansamaan xaqa marka uu u caddaado, xitaa haddii ay ku khasban tahay inay ka soo horjeedaan madaxda xukunka iyo caadooyinka bulshada.
3. Sujuudda Eebbe waa calaamadda ugu weyn ee muujinaysa isla hoosaysiinta iyo cibaadada, waxayna noqotay jawaabta saaxiriinta markay garteen xaqa.
4. Aayaddu waxay ku baraysaa in Nabiyada Muusaa iyo Haaruun ay yihiin dad Eebbe ku xushmay, isla markaana ay tahay in la ixtiraamo oo la rumaysto dhammaan Nabiyada.
5. Cibaadada Eebbe kaliya ayaa ah sababta ugu weyn ee keenta naxariista iyo hanuunka, sida saaxiriintu ay ku heleen hanuun kadib markay sujuudeen oo ay rumaysteen.