Surja Esh-Shu'ara — Ajet 5

Kuptimet e fjalëve:

• Dhikër (ذِكْر): Këtu nënkupton Kuranin, i cili është kujtesë dhe udhëzim për njerëzimin.
• Muhdeth (مُحْدَث): Do të thotë i saposhpallur, që zbritet pjesë-pjesë dhe vazhdimisht, jo i gjithë përnjëherë.
• Mu'ridin (مُعْرِضِينَ): Ata që kthejnë shpinën, largohen dhe nuk e dëgjojnë me vëmendje.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet fisnik tregon gjendjen e idhujtarëve dhe mohuesve në Mekë, të cilët, megjithëse iu erdhi mëshira nga Zoti i Gjithëmëshirshëm, ata e refuzuan atë. Allahu i Lartësuar thotë se sa herë që u vjen atyre një kujtesë e re nga i Gjithëmëshirshmi – e cila është Kurani Famëlartë që zbritet pjesë-pjesë sipas rrethanave dhe ngjarjeve – që i urdhëron dhe i ndalon, dhe ua përkujton të vërtetën dhe rrugën e drejtë, ata me kokëfortësi largohen prej saj dhe nuk e pranojnë atë. Ata nuk dëgjojnë me vëmendje, nuk mendojnë për argumentet e saj, dhe nuk i përgjigjen asaj me besim dhe bindje. Kjo tregon se zemrat e tyre ishin të mbyllura dhe mendjet e tyre ishin të zëna me mohim dhe arrogancë, ndaj çdo argument i ri që u vinte, ata e hidhnin pas shpine dhe vazhdonin në rrugën e tyre të gabuar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëshira e Zotit ndaj robërve: Zbritja e Kuranit pjesë-pjesë është dëshmi e mëshirës së Allahut ndaj njerëzimit, sepse Ai nuk i la ata pa udhëzim, por u dërgoi kujtesë të vazhdueshme që i udhëzon në çdo kohë dhe rrethanë.
2. Rreziku i largimit nga Kujtesa e Zotit: Ajeti paralajmëron kundër qëndrimit të mohuesve që largohen nga Kurani, sepse kjo sjell humbje të madhe në këtë botë dhe në botën tjetër.
3. Vlera e Kuranit si udhërrëfyes: Kurani është kujtesa më e mirë dhe më e plotë, dhe çdo musliman duhet t'i kushtojë vëmendje atij, ta lexojë, ta kuptojë dhe ta zbatojë atë në jetën e tij.
4. Nxitje për reflektim: Ajeti na fton të mos jemi si ata që largohen nga e vërteta, por të jemi dëgjues të mirë dhe reflektues ndaj argumenteve të Kuranit, sepse vetëm kështu mund të arrijmë lumturinë dhe suksesin.
5. Durimi i Pejgamberit ﷺ: Ky ajet tregon se Pejgamberi ynë ﷺ vazhdoi të ftojë në rrugën e Allahut, edhe pse populli i tij largohej, gjë që na mëson durim dhe këmbëngulje në thirrjen drejt së vërtetës.