ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 5

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• ذِكْرٍ หมายถึง คำตักเตือน คำเตือนสติ และสิ่งที่ทำให้ระลึกถึงอัลลอฮ์
• مُحْدَثٍ หมายถึง สิ่งที่ถูกประทานลงมาใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า ตามเหตุการณ์และกาลเวลา
• مُعْرِضِينَ หมายถึง ผู้ผินหลังให้ ผู้หันเหออกไปโดยไม่สนใจ

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของบรรดาผู้ตั้งภาคีและผู้ปฏิเสธศรัทธาในมักกะฮ์ว่า ไม่มีคำตักเตือนใดๆ จากพระผู้ทรงเมตตากรุณา (อัรเราะห์มาน) ที่ถูกประทานลงมาใหม่แก่พวกเขา ไม่ว่าจะเป็นโองการใดจากอัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาตามลำดับเหตุการณ์ เพื่อสั่งสอน กำชับ และเตือนสติพวกเขาให้กลับสู่หนทางอันเที่ยงตรง เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้และเมินเฉยต่อมัน พวกเขาไม่ยอมฟัง ไม่ยอมรับ และไม่ยอมเชื่อตาม ทั้งๆ ที่คำตักเตือนเหล่านั้นเต็มไปด้วยหลักฐานและข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนถึงความเป็นหนึ่งเดียวของพระเจ้าและความจริงของศาสนทูต

การที่อัลกุรอานถูกประทานลงมาเป็นระยะๆ นั้น เป็นความเมตตาจากพระองค์ที่ทรงต้องการให้มนุษย์ค่อยๆ ซึมซับและปฏิบัติตาม แต่พวกเขากลับตอบสนองด้วยการหันเหและปฏิเสธอย่างดื้อรั้น โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือทบทวนตนเองแม้แต่น้อย

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด พระองค์มิได้ทรงทอดทิ้งพวกเขา แต่ทรงส่งคำตักเตือนและแนวทางที่ถูกต้องมาให้อย่างต่อเนื่อง เพื่อให้พวกเขาพ้นจากความหลงผิด
2. การผินหลังให้กับคำสั่งสอนของพระเจ้าคือสาเหตุแห่งความหายนะ และเป็นนิสัยที่น่าเศร้าของผู้ที่ไม่ต้องการความจริง
3. ผู้ศรัทธาควรต้อนรับคำตักเตือนจากอัลกุรอานด้วยความเปิดใจและความอ่อนน้อม ไม่ใช่เมินเฉยหรือหยิ่งผยอง เพราะอัลกุรอานคือแสงสว่างนำทางสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
4. การที่อัลกุรอานถูกประทานลงมาอย่างค่อยเป็นค่อยไปนั้น สะท้อนถึงพระปรีชาญาณและความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้า ที่ทรงรู้ถึงสภาพของมนุษย์และความสามารถในการรับรู้ของพวกเขา