Аш-Шуара сүрәсе — Аять 62

Калимәләрнең мәгънәләре:

• Калла — юк, алай түгел; бу сүз куркуны кире кагу һәм ышанчлылык белән әйтүне аңлата.
• Иннә мәгыйә раббі — тәхкыйк, Раббым минем белән (ярдәме, саклавы һәм күзәтүе белән).
• Сәйәһдини — ул мине туры юлга күндерер, коткару юлын күрсәтер.

Аятьнең аңлатмасы:

Муса галәйһиссәләм үз кавеменә әйтте: «Юк, алай түгел! Сез уйлаганча, без куып җитүчеләр кулына эләкмәячәкбез. Минем белән Раббым — Ул минем белән үз ярдәме, саклавы һәм күзәтүе белән. Ул миңа коткарылу юлын күрсәтер, безнең икебез өчен дә (Муса һәм аның кавеме өчен) котылу юлын бирер». Бу сүзләр Мусаның Аллаһыга булган нык ышанычы һәм аның вәгъдәсенә тәмам ышануы аркасында әйтелде. Ул үз кавемен тынычландырды һәм аларга Раббысының ярдәменә өмет итәргә кушты. Бу — Аллаһының үз пәйгамбәренә биргән вәгъдәсенә ышануның иң югары дәрәҗәсе, чөнки Муса артыннан дошман гаскәре килә, ә алда — диңгез, ләкин ул Аллаһының вәгъдәсенә тәмам ышанды.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Бәндәнең Аллаһыга ышанычы — иң зур көч чыганагы. Кыенлыкларда да, куркынычларда да мөэминнең йөрәге тыныч кала, чөнки ул Раббысының һәрвакыт үзе белән икәнен белә.
2. Аллаһының ярдәме — иң ышанычлы ярдәм. Дошманнар күп булса да, Аллаһының ярдәме җитәрлек.
3. Бәла-каза вакытында Аллаһыга тәүәккәл итү һәм аның вәгъдәсенә ышану — мөэминнең сыйфаты. Муса пәйгамбәрнең бу сүзләре безгә өйрәтә: һәрбер кыенлыкта Аллаһыга таянырга һәм аның чишелеш бирәчәгенә ышанырга кирәк.
4. Курку һәм өметсезлек — шайтаннан, ә ышаныч һәм тынычлык — Аллаһыдан. Мөэмин һәрвакыт Раббысының үзе белән икәнен истә тотарга тиеш.