Surat Asy-Syu'ara — Ayat 80

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مَرِضْتُ (mariḍtu): aku lara, aku nandhang sakit.
• يَشْفِينِ (yasyfīni): Panjenengane kang maringi waras marang aku, nyirnakake laraku.

2) Tegesing ayat:

Ing ayat iki, Nabi Ibrahim 'alaihissalam ngandhakake marang kaumé bab kaanan awake dhewe nalika lagi nandhang lara. Dheweke ngendika: "Lan nalika aku lara, mula mung Panjenengane Allah kang maringi aku waras."

Nabi Ibrahim sengaja nyebutake lara minangka lelaraning awake dhewe, lan nyebutake waras minangka pakaryane Allah. Iki minangka tata krama ing babagan ngibadah marang Allah, amarga lara iku sifate kurang lan ora pantes digandhengake marang Allah, dene waras iku sifate sampurna lan mung saka Allah. Dadi, sanajan sakabehing kedadeyan iku saka takdir lan ciptaan Allah, nanging Nabi Ibrahim nganggo basa sing luwih alus lan sopan nalika nyebutake bab lara.

Tegesé: Nalika Nabi Ibrahim nandhang sakit, dheweke ora ngarep-arep marang brahala utawa sesembahan liyané supaya maringi waras. Dheweke mung ngarep-arep marang Allah, amarga mung Allah siji-sijine kang bisa nyirnakake lara lan maringi kesehatan. Ora ana kang bisa maringi waras kajaba mung Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ngakoni kekuwatane Allah ing saben kaanan: Nalika lara, awake dhewe kudu éling yen mung Allah kang bisa maringi waras. Dadi, dheweke kudu tansah ndonga lan nyuwun marang Allah, ora mung ngandelake obat utawa dhokter wae.
• Tata krama nalika ngomong bab Allah: Nabi Ibrahim mulangake marang kita carane ngomong sing sopan bab Allah. Bab lara digandhengake marang awake dhewe, dene bab waras digandhengake marang Allah. Iki nuduhake yen awake dhewe kudu ngati-ati lan nganggo basa sing apik nalika ngomong bab Allah.
• Tauhid ing babagan syafaat: Ayat iki mulangake yen mung Allah kang kagungan kuwasa maringi waras. Ora ana brahala, ora ana wong, ora ana apa-apa kang bisa maringi waras kajaba kanthi idin lan kersane Allah. Iki minangka dhasar tauhid kang kuwat.
• Lara iku bisa dadi sarana cedhak marang Allah: Kanthi lara, awake dhewe diélingake yen awake dhewe iki ringkih lan butuh marang Allah. Lara bisa dadi dalan kanggo nuwuhake rasa andhap asor lan tambah cedhak marang Allah.
• Islam iku agama kang gampang lan mratelakake bab kang nyata: Ayat iki nuduhake yen Islam ora mulangake bab-bab kang ora masuk akal. Nabi Ibrahim ngomong bab lara lan waras minangka bab kang nyata dialami dening saben uwong. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang cocog karo akal lan kaanan manungsa.
• Tansah ndonga lan nyuwun marang Allah nalika lara: Ayat iki nyemangati awake dhewe supaya ora lali marang Allah nalika lagi lara. Malah nalika lara, awake dhewe kudu tambah sregep ndonga lan nyuwun marang Allah supaya diparingi waras.

Kanthi mangerteni ayat iki, awake dhewe dadi luwih ngerti yen mung Allah kang kagungan kuwasa maringi waras, lan awake dhewe kudu tansah nyuwun marang Panjenengane ing saben kaanan, kalebu nalika lagi lara. Iki minangka wujud katresnan lan pangarep-arep marang Allah kang Maha Welas lan Maha Asih.