Surat Asy-Syu'ara — Ayat 78

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• خَلَقَنِي (kholaqonī): nitahake aku, yaiku Allah kang nitahake manungsa saka ora ana dadi ana.
• يَهْدِينِ (yahdīn): nuduhake dalan, paring pituduh lan tuntunan marang aku.
• فَهُوَ (fahuwa): mula Panjenengane iku, tembung iki nuduhake yen mung Allah piyambak kang paring pituduh.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Ibrahim 'alaihissalam nerangake bab sifat-sifate Allah kang dadi sesembahane. Panjenengane ngendika yen Allah iku Dzat kang nitahake dheweke saka ora ana dadi ana, lan saka ciptaane iku banjur paring pituduh marang dheweke. Tegese, Allah kang nitahake awak lan nyawa, uga Allah kang nuduhake dalan kang bener lan paring tuntunan marang kabecikan. Pituduh iki ora mung babagan urusan donya, nanging uga babagan urusan akhirat. Dadi, sapa kang wis diwenehi cipta lan urip dening Allah, mesthine uga diparingi pituduh supaya bisa nemokake dalan kanggo keslametan ing donya lan akhirat. Allah iku kang ngatur kabeh urusane manungsa, saka nitahake, paring rezeki, nganti paring pituduh marang dalan kang lurus.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen kabeh manungsa iku titah Allah, mula kudu ngakoni yen mung Allah kang kudu disembah lan dijaluk pitulungan.
• Allah ora mung nitahake manungsa, nanging uga paring pituduh lan tuntunan, mula manungsa kudu tansah nyuwun pituduh marang Panjenengane.
• Pituduh saka Allah iku wujud katresnan lan welas asih marang manungsa, supaya bisa urip tentrem ing donya lan mulya ing akhirat.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora nyembah barang kang ora bisa paring pituduh, kaya dene brahala utawa barang liyane, amarga mung Allah kang bisa paring pituduh kang bener.
• Kanthi ngerti yen Allah iku kang nitahake lan paring pituduh, manungsa dadi luwih cedhak lan tresna marang Allah, sarta luwih semangat nindakake kabecikan lan ngedohi larangan-Ne.