سورت شعراء — آیت 84

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• لِسَانَ صِدْقٍ: د صدق ژبه، ښه ثنا، ښکلی یاد او نیک نوم.
• الْآخِرِينَ: هغه خلک چې له ده (حضرت ابراهیم علیه السلام) وروسته به راشي، یعنې راتلونکي امتونه.

د آیت تفسیر:

حضرت ابراهیم علیه السلام له خپل رب څخه دا دعا کوي چې ای پروردګاره! زما لپاره په راتلونکو نسلونو کې ښه ثنا، ښکلی یاد او نیک نوم ثابت کړه، چې تر قیامته پورې خلک زما په ښه یاد سره یاد کړي، زما ستاینه وکړي او زما په اړه ښه خبرې وکړي. دا دعا د هغه مقام او مرتبې د لوړوالي غوښتنه وه، نه د دنیوي شهرت او ناموس غوښتنه، بلکې دا یوه معنوي غوښتنه وه چې د هغه نوم د نیکۍ، توحید او دین په خاطر په خلکو کې پاتې شي. الله تعالی دا دعا قبوله کړه او تر نن ورځې پورې ټول مسلمانان، اهل کتاب او حتی نور خلک د حضرت ابراهیم علیه السلام په ښه یاد سره یادوي، د هغه ستاینه کوي او هغه د خلیل الله (د الله دوست) په نامه پیژني.

فايدې او سبقونه:

• دا آیت مومنانو ته دا درس ورکوي چې له الله تعالی څخه دې د نیک نوم او ښه یاد غوښتنه وکړي، خو دا چې د دنیوي شهرت لپاره نه وي، بلکې د دین د خدمت او د خلکو د هدایت په خاطر وي.
• دا چې یو سړی په دې نړۍ کې ښه نوم پریږدي، دا د هغه د عملونو د ښه والي نتیجه ده؛ څوک چې په دنیا کې ښه عمل کوي، الله تعالی د هغه نوم په خلکو کې ښه او ښکلی کوي.
• دعا د انبیاوو او صالحانو لاره ده؛ مومن باید تل له الله څخه د دنیا او آخرت د ښه والي غوښتنه وکړي.
• دا آیت دا هم ښیې چې د نیک نوم پاتې کیدل د انسان لپاره یوه wielka نعمت ده، ځکه چې تر مرګ وروسته هم خلک د هغه لپاره دعا کوي او د هغه په نیکو اعمالو یې یادونه کوي.