Sura An-Naml — Werset 43

Znaczenie słów:

• وَصَدَّهَا – odwiodło ją, powstrzymało ją.
• مَا كَانَت تَّعْبُدُ مِن دُونِ اللَّهِ – to, co czciła poza Allahem, czyli Słońce.
• إِنَّهَا كَانَتْ مِن قَوْمٍ كَافِرِينَ – zaprawdę, ona pochodziła z ludu niewiernego.

Tafsir (wyjaśnienie):

To, co oddzielało ją od wiary w Allaha i skłaniało do trwania w bałwochwalstwie, to jej przywiązanie do czci Słońca, któremu oddawała pokłon wraz ze swoim ludem. Nie była to niewiedza ani brak rozumu – przeciwnie, miała bystry umysł i potrafiła odróżnić prawdę od fałszu. Jednak wychowała się wśród ludzi wyznających kult Słońca, przejęła ich zwyczaje i naśladowała ich w tym, co czynili. To właśnie to ślepe naśladownictwo i zakorzenione w niej przekonania odciągnęły ją od uznania jedności Allaha, aż w końcu – dzięki mądrości i jasnemu dowodowi, który jej przedstawiono – zrozumiała swój błąd i przyjęła prawdę. Była bowiem córką ludu niewiernego, który odrzucał posłannictwo i czcił stworzenia zamiast Stwórcy.

Korzyści płynące z wersetu:

• Naśladownictwo w sprawach wiary bez zastanowienia i poszukiwania prawdy może być przyczyną trwania w błędzie, nawet dla ludzi o wielkim rozumie – dlatego należy badać i pytać o to, co słuszne.
• Człowiek może wyrwać się z błędnego środowiska, jeśli otworzy serce na prawdę i przyjmie ją, gdy do niego dotrze – jak uczyniła to królowa Saba.
• Wiara w Allaha i Jego jedność jest największym dobrem, które uwalnia człowieka od niewoli stworzeń i fałszywych przekonań.
• Ten, kto szuka prawdy szczerze, otrzyma od Allaha światło i drogę do niej, nawet jeśli wychował się wśród ludzi błądzących.