سورت نمل — آیت 9

د کلمو معناګانې:

• الْعَزِيزُ: هغه ذات چې غالب او برلاسی وي، چې هېڅوک ورسره مقابله نشي کولای او هېڅوک د هغه پر وړاندې ودرېدلای نشي.
• الْحَكِيمُ: هغه ذات چې په هر کار کې يې حکمت وي، په تخلیق، تقدیر او امر کې يې هر څه پر خپل ځای وي.

تفسیر:

کله چې حضرت موسى عليه السلام د غره په لور روان و او اور يې ولید، نو الله تعالی له هغه سره خبرې وکړې او ورته يې وويل: "اى موسى! بېشكه دا زه يم، الله چې يواځې د عبادت وړ يم، غالب او برلاسی يم، چې هېڅوك زما پر وړاندې مقاومت نه شي كولای، او په هر كار كې حكيم يم، چې هر څه په خپل وخت او پر خپل ځای كوم."

دا پېژندنه د موسى عليه السلام لپاره وه چې پوه شي چې له هغه سره خبرې كوونكى څوك دى، او دا چې دا هغه ذات دى چې قدرت يې بشپړ دى او حكمت يې په هر كار كې ښكاره دى. دا هغه وخت و چې موسى عليه السلام د رسالت دنده ترلاسه كوله او الله تعالی غوښتل چې هغه ته د خپل مقام او صفاتو پېژندنه وركړي، ترڅو د هغه زړه مطمئن شي او د هغه دنده په بشپړ ډول ترسره كړي.

فايدې:

1. الله تعالی خپل بندګان په خپلو ښكليو نومونو او صفاتو پېژني، ترڅو د هغه عظمت او قدرت په زړونو كې ښكاره شي او بندګان ورته په بشپړ باور سره رجوع وكړي.
2. د "عزيز" صفت موږ ته دا زده كوي چې الله تعالی غالب او برلاسی دى، نو بندګان بايد يواځې له هغه ووېرېږي او يواځې له هغه څخه مرسته وغواړي، ځكه چې هېڅوك د هغه پر وړاندې ودرېدلای نشي.
3. د "حكيم" صفت موږ ته دا ښيي چې د الله تعالی هر كار په حكمت سره دی، نو كه څه هم موږ د ځينو حكمتونو نه پوهېږو، خو بايد پر الله باور وكړو چې هر څه يې پر خپل ځای او په خپل وخت كوي.
4. دا آيت موږ ته د الله تعالی د صفاتو د پېژندنې هڅونه كوي، ځكه چې د الله په پېژندنه سره د بندګه ايمان قوي كېږي او د هغه عبادت په بشپړ ډول ترسره كېږي.