سوره نمل — آیه 93

معانی کلمات:

• «آیاتِهِ»: نشانه‌های قدرت و عظمت خداوند.
• «تَعْرِفُونَهَا»: آن را می‌شناسید و درمی‌یابید.
• «بِغَافِلٍ»: بی‌خبر و غافل.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به مردم بگو: همه ستایش‌ها و سپاس‌ها مخصوص خداوند است؛ چرا که او صاحب همه نعمت‌ها و فضل‌هاست. خداوند به شما وعده می‌دهد که به‌زودی نشانه‌های قدرت و عظمت خود را در آفاق (جهان بیرون) و در وجود خودتان به شما نشان خواهد داد؛ نشانه‌هایی مانند پیروزی‌های مسلمانان، فتح مکه، و عذاب‌هایی که بر دشمنان نازل می‌شود. شما این نشانه‌ها را خواهید شناخت و درخواهید یافت که حق با پیامبر و مؤمنان است و باطل، اهل باطل را نابود خواهد کرد. اما این شناخت و آگاهی در آن هنگام که عذاب فرا رسد، سودی برای شما نخواهد داشت. و ای پیامبر، پروردگار تو هرگز از اعمال بندگان غافل نیست؛ او بر همه کارهایشان آگاه است و هیچ چیز از او پنهان نمی‌ماند. تأخیر عذاب به معنای بی‌خبری خداوند از اعمال شما نیست، بلکه او به شما مهلت می‌دهد تا توبه کنید، و در نهایت همه را بر اساس اعمالشان جزا خواهد داد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. ستایش و سپاس مطلق تنها شایسته خداوند است؛ زیرا او سرچشمه همه نعمت‌ها و رحمت‌هاست.
2. خداوند با نشانه‌های خود در جهان هستی و در وجود انسان، راه حق را روشن می‌سازد تا بندگان با دیدن این نشانه‌ها به او ایمان بیاورند و از باطل دوری کنند.
3. آگاهی از علم و نظارت الهی بر اعمال، انسان را به انجام کارهای نیک و پرهیز از گناه ترغیب می‌کند و امید به پاداش و ترس از عذاب را در دل زنده می‌سازد.
4. تأخیر در مجازات گناهکاران نشانه مهلت و فرصت برای توبه است، نه غفلت خداوند؛ پس بندگان باید از این فرصت برای بازگشت به سوی خدا استفاده کنند.