Sura Al-Kasas — Werset 17

Znaczenie słów:

• Rabbi – mój Panie,
• bimā anʿamta – za to, czym mnie obdarzyłeś / ze względu na Twoje dobrodziejstwa,
• ʿalayya – dla mnie / mnie,
• fa-lan akūna – nie będę,
• ẓahīran – pomocnikiem, wspomożycielem, sojusznikiem,
• lil-mujrimin – dla przestępców, grzeszników, winowajców.

Tafsir (wyjaśnienie):

Mojżesz (pokój z nim), po tym jak nieumyślnie pozbawił życia człowieka, a następnie otrzymał od Boga przebaczenie i doświadczył Jego łaski, zwrócił się do swego Pana z pokorną prośbą i obietnicą. Powiedział: „Panie mój! Ze względu na to, czym mnie obdarzyłeś – a więc przebaczeniem, siłą, mądrością, wiedzą i innymi dobrodziejstwami – nie będę nigdy wspomożycielem ani pomocnikiem dla przestępców i grzeszników w ich występkach i zbrodniach."

Mojżesz złożył to przyrzeczenie jako wyraz wdzięczności za otrzymane łaski. Uznał, że skoro Bóg okazał mu miłosierdzie i obdarzył go wielkimi darami, to jego obowiązkiem jest stronić od wspierania ludzi w czynieniu zła i trzymać się z dala od wszelkich form współudziału w grzechu. To zobowiązanie było dowodem jego szczerej skruchy i pragnienia życia w posłuszeństwie Bogu.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Wdzięczność za łaski Boże – prawdziwa wdzięczność wobec Boga nie polega tylko na słowach, ale na czynach. Mojżesz odpowiedział na Boże dobrodziejstwa zobowiązaniem do życia w prawości.
2. Unikanie wspierania grzeszników – muzułmanin powinien wystrzegać się pomagania ludziom w czynieniu zła, nawet jeśli nie uczestniczy w samym grzechu. Wspieranie przestępcy w jego czynie jest również grzechem.
3. Szczera skrucha prowadzi do zmiany postępowania – prawdziwa pokuta nie ogranicza się do słów przeprosin, lecz pociąga za sobą realną zmianę zachowania i decyzję o porzuceniu złych uczynków.
4. Pokora wobec Boga – Mojżesz, mimo swojej wielkości i siły, zwrócił się do Boga z pokorą, uznając swoją słabość i potrzebę Bożego wsparcia.
5. Piękno islamu – islam uczy, że każdy człowiek może się poprawić i otrzymać przebaczenie, a następnie stać się osobą, która przyczynia się do dobra, a nie do szerzenia zepsucia na ziemi.