Surja El-Kasas — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• “Bima en’amte”: Për shkak të mirësive që më ke dhënë.
• “Dhehîran”: Ndihmës, përkrahës.
• “Lil-muxhrimin”: Për kriminelët, jobesimtarët.

Tefsiri i ajetit:

Musai a.s., pasi iu drejtua popullit të tij dhe ndihmoi atë që ishte nga populli i tij kundër armikut, e kuptoi se kishte bërë një gabim duke e goditur atë njeri pa dashje. Ai u pendua menjëherë dhe iu lut Zotit të tij, duke thënë: “O Zoti im! Për shkak të mirësive që më ke dhënë – faljen, forcën, urtësinë dhe diturinë – unë të premtoj se kurrë nuk do të jem ndihmës i kriminelëve dhe jobesimtarëve në veprat e tyre të këqija.” Me këtë lutje, Musai a.s. shprehu vendosmërinë e tij të fortë për t’u larguar nga rruga e gabuar dhe për t’iu përkushtuar tërësisht bindjes ndaj Allahut, duke mos u bërë kurrë mbështetje për ata që bëjnë krime dhe shkelje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Nxiti pendimin e sinqertë: Kur njeriu gabon, duhet t’i kthehet Allahut menjëherë me pendim dhe lutje, sepse Allahu e fal atë që pendohet.
2. Mirënjohja ndaj Allahut: Njohja e mirësive të Allahut dhe përmendja e tyre në lutje është shenjë e mirënjohjes dhe e sinqeritetit në besim.
3. Largimi nga ndihma e kriminelëve: Muslimani duhet të jetë i kujdesshëm që të mos ndihmojë askënd në vepra të këqija, sepse kjo është pjesë e përgjegjësisë morale dhe fetare.
4. Fuqia e vendosmërisë: Musai a.s. tregoi se pendimi i vërtetë shoqërohet me vendosmëri për të mos u kthyer në gabim, gjë që është shembull për çdo besimtar.