Surah Al-Qasas — Aya 17

Ma’anonin Kalmomin:

• "ظَهِيرًا": yana nufin mataimaki ko mai taimakawa.
• "لِلْمُجْرِمِينَ": masu laifi, wato masu yin zunubi da kafirci.

Tafsirin Ayar:

Bayan da Annabi Musa (lafiya ta tabbata a gare shi) ya kashe mutumin nan na Qibti ba da gangan ba, sai ya yi nadama kuma ya tuba zuwa ga Ubangijinsa. A cikin wannan ayar, yana kira ga Ubangijinsa yana cewa: "Ya Ubangijina! Saboda wannan ni’imar da Ka yi mini, wato Ka gafarta mini laifina, Ka ba ni ƙarfi da hikima da kuma ilimi, to ba zan zama mataimaki ga masu laifi ba a kan laifinsu da kafircinsu." Wato Musa yana yin alkawari ga Ubangijinsa cewa ba zai taimaki wani mai zunubi ko kafiri ba a kan abin da ya saba wa Allah. Wannan magana ta nuna cewa Musa ya fahimci cewa taimakon masu laifi yana daga cikin manyan laifuffuka, don haka ya nemi tsari daga Allah kada ya kasance cikin waɗanda ke taimakawa masu aikata zunubai.

Fa’idojin Ayat:

1. Wannan ayar tana koya mana cewa duk wanda Allah ya yi masa ni’ima, ya kamata ya yi amfani da wannan ni’imar wajen yin abin da yake faranta ran Allah, ba wajen taimakawa masu laifi ba.
2. Tana nuna cewa tuba gaskiya ba magana kawai ba ce, sai an bi ta da aiki mai kyau da kuma nisantar abubuwan da suka saɓa wa Allah.
3. Tana ƙarfafa mumini ya tsaya tsayin daka wajen nisantar taimakon masu zunubi da kafirci, ko da kuwa sun kasance abokan arziki ko danginsa.
4. Tana nuna cewa Annabi Musa ya kasance abin koyi ga al’umma, domin ya nemi tsari daga Allah kafin ya ci gaba da aikinsa, wanda hakan ke nuna tawali’u da dogaro ga Allah a kowane hali.
5. Tana ƙarfafa mumini ya kasance mai taimakon alheri da adalci, ba taimakon zalunci da laifi ba, domin Allah yana son masu kyautatawa kuma yana ƙin masu laifi.