Σούρα Αλ-Κασάς — Στίχος 17

(Ο Μωυσής) μπήκε στην πόλη σε μία στιγμή απροσεξίας των ανθρώπων της (δηλ. όταν ξεκουράζονται το μεσημέρι), και βρήκε δύο άνδρες να τσακώνονται: ο ένας ήταν από τους δικούς του ανθρώπους (από τα παιδιά του Ισραήλ) και ο άλλος ήταν από τους εχθρούς του (από τον λαό του Φαραώ). Έτσι, εκείνος που ήταν από τους δικούς του, του ζήτησε βοήθεια ενάντια στον άλλον που ήταν από τους εχθρούς του. Οπότε ο Μωυσής τον χτύπησε (με ένα χτύπημα), και έτσι, τον σκότωσε (κατά λάθος). (Ο Μωυσής) είπε: «Αυτό είναι από τα έργα του Σατανά (που μου ψιθύρισε και με ώθησε να τον χτυπήσω). Πράγματι, (ο Σατανάς) είναι ξεκάθαρος εχθρός που παραπλανά (τους ανθρώπους).»

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Αδίκησα τον εαυτό μου (μ' αυτή την αμαρτία που έκανα χωρίς να είχα την πρόθεση να τον σκοτώσω), γι' αυτό συγχώρεσέ με.» Έτσι, (ο Αλλάχ) τον συγχώρεσε, πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

Έτσι, (ο Μωυσής) φοβόταν στην πόλη και περίμενε τα νέα. Τότε εκείνος που του ζήτησε τη βοήθεια την προηγούμενη μέρα, τον φώναξε ξανά για βοήθεια (ενάντια σε άλλον από τους εχθρούς του). Ο Μωυσής του είπε: «Πράγματι, είσαι ξεκάθαρα παραπλανημένος (επειδή χθες τσακώθηκες με έναν και σήμερα με άλλον).»

Όταν ήρθε (ο Μωυσής) να χτυπήσει αυτόν που ήταν εχθρός και των δύο, (εκείνος που του ζήτησε βοήθεια, νόμιζε ότι ο Μωυσής θα σκότωνε τον ίδιο, επειδή ο Μωυσής του είπε: «Είσαι ξεκάθαρα παραπλανημένος», και έτσι) είπε: «Ω, Μωυσή! Θες να με σκοτώσεις όπως σκότωσες κάποιον χθες; Πράγματι, δε θες παρά να είσαι ένας τύραννος στη γη, και δε θες να είσαι ένας απ' αυτούς που διορθώνουν τα πράγματα (και σκορπίζουν το καλό στη γη)!»