Suurah Al-Qasas — Aayad 30

Macnaha ereyada:

• شَاطِئِ الْوَادِ: Dhinaca webiga ama dooxada (geesta webiga).
• الْأَيْمَنِ: Dhinaca midig (ee ku xigay Nabi Muuse).
• الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ: Dhulka la barakeeyey ee ka gaarka ah, oo ah meeshii lagu hadlay Eebe.
• مِنَ الشَّجَرَةِ: Geedka, waxaana loola jeedaa dhinaca geedka.

Tafsiirka:

Markuu Nabi Muuse (CS) yimid dabkii uu arkay, waxaa lagaaga dhawaaqay dhinaca midig ee dooxada, oo ah meel barakeysan oo Eebe ku gaar yeelay hadalkiisa, isagoo ka yeedhaya geedka dhinaciisa: "Muusow! Anigu waxaan ahay Allaah, Rabbiga caalamka oo dhan." Tani waxay ahayd bilowga wicitaanka Nabiga iyo xiriirka tooska ah ee Eebe la yeesho, isagoo siinaya maqnaanshaha sharafta leh ee risaadda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Dhowaanshaha Eebe iyo nimcadiisa: Eebe wuxuu u soo dhawaanayaa addoonkiisa si gaar ah marka uu doorto, sida uu ugu soo dhawaanay Nabi Muuse, taasoo muujinaysa in Eebe uu maqlo oo uu ka jawaabo cidda isaga baryootama.
2. Barakeynta meelaha iyo wakhtiyada: Eebe wuxuu barakeeyaa wixii uu doono, sida dhulka Tuwa oo uu barakeeyey, taasoo ina baraysa in aan si dhow u fiirino calaamooyinka Eebe ee ku yaalla dhulka.
3. Wicitaanka Eebe waa raxmad iyo hanuun: Marka Eebe uu u yeedho addoonkiisa, waa u yeedhid ku jirto nabadgelyo iyo hanuun, sida uu ugu yeedhay Muuse isagoo siinaya ammaan.
4. Xoojinta iimaanka: Aayadda waxay xoojinaysaa in Eebe uu yahay Rabbiga caalamka oo dhan, isagoo wax walba ku maamula, taasoo ku kordhinaysa cabsida Eebe iyo isku hublaanta isaga.