Surah Al-Qasas — Aya 30

Ma’anar Kalmomi:

• شَاطِئِ الْوَادِ: Gefen kwarin (bakin kogi).
• الْأَيْمَنِ: Wanda yake a gefen dama na Musa.
• الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ: Wurin da aka albarkace shi, wato ƙasar da take da daraja ta musamman.
• مِنَ الشَّجَرَةِ: Daga wajen itaciyar (wato ana jin kiran daga gefen itaciyar).

Tafsiri:

Sa’ad da Musa ya isa wutar da ya gani daga nesa, sai Allah ya kira shi daga gefen kwarin da yake a hannun damansa, a cikin wurin da aka albarkace wanda yake da daraja mai girma, daga gefen itaciyar. An ce masa: “Ya Musa! Lalle ne Ni, Ni ne Allah, Ubangijin halittu duka.” Wannan shi ne lokacin da Allah ya zaɓe shi ya mai da shi Annabi, kuma ya fara masa magana da kai tsaye, yana sanar da shi cewa shi ne Allah Mai iko a kan komai, kuma shi ne Ubangijin dukan duniya.

Fa’idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana iya yin magana da wanda Ya so daga cikin halittunsa, kuma wannan babban girma ne ga Annabi Musa.
2. Nuna cewa wuri mai albarka yana da daraja a wurin Allah, kuma yana iya zama wurin saukar da rahama da wahayi.
3. A cikin wannan aya akwai kwarin gwiwa ga masu bi cewa Allah yana kula da bayinsa, kuma yana jagorantar su ta hanyoyin da ba su zata ba.
4. Sanar da cewa Allah shi ne ke da ikon yin magana da halittunsa yadda Ya so, ba kamar yadda mutane suke magana ba, wanda hakan ke ƙara nuna girman Allah da iko.
5. Aya tana koya mana cewa idan muka nemi shiriya ta gaskiya, Allah zai nuna mana hanyar, kamar yadda ya nuna wa Musa hanyar sa’ad da ya nemi wuta.