سوره قصص — آیه 67

معانی کلمات:

• تابَ: از شرک و گناه بازگشت و توبه کرد.
• آمَنَ: به خدا و پیامبرانش ایمان آورد.
• عَمِلَ صَالِحًا: کارهای نیک و شایسته‌ای انجام داد که مورد رضایت خداوند است.
• المُفلِحین: رستگاران و کسانی که به خواسته‌های خود رسیده و از آنچه می‌ترسند نجات یافته‌اند.

تفسیر آیه:

این آیه در ادامه سخن درباره مشرکان و سرنوشت آنان در روز قیامت آمده است. خداوند متعال پس از بیان حال بد آنان، راه نجات را نشان می‌دهد و می‌فرماید: اما کسی که از شرک و گناهان خود توبه کند، به خدا و رسولانش ایمان آورد و اعمال صالح و پسندیده انجام دهد، امید است که از رستگاران باشد. این «امید» در کلام خداوند، معنای قطعیت و حتمیت دارد، زیرا وعده الهی تخلف‌ناپذیر است. چنین شخصی در دنیا و آخرت از فلاح و رستگاری برخوردار می‌شود، به آنچه آرزو دارد می‌رسد و از عذابی که از آن می‌ترسد در امان می‌ماند. توبه باید صادقانه باشد، ایمان باید خالصانه باشد و عمل صالح باید همراه با آن باشد تا انسان به سعادت حقیقی دست یابد.

فواید و پیام‌های آیه:

• درِ توبه همیشه باز است و هیچ گناهی، حتی شرک، مانع بازگشت به خداوند نیست؛ پس هیچ‌کس نباید از رحمت الهی ناامید شود.
• رستگاری واقعی تنها در گرو سه چیز است: توبه از گذشته، ایمان به خدا و عمل صالح؛ این سه با هم، کلید سعادت دنیا و آخرت هستند.
• خداوند با وعده رستگاری به توبه‌کنندگان، محبت و رحمت خود را نشان می‌دهد و بندگان را به سوی اصلاح و نیکی تشویق می‌کند.
• این آیه به انسان امید می‌دهد که هر زمان از مسیر اشتباه بازگردد، خداوند او را می‌پذیرد و از گناهانش درمی‌گذرد و او را در زمره رستگاران قرار می‌دهد.