Kasas Suresi — Ayet 8

Kelime Anlamları:

• İltakata (التقطه): Onu bulup aldı, yerden kaldırdı.
• Âl-i Firavun (آل فرعون): Firavun'un ailesi, adamları ve hizmetkârları.
• Adüvv (عدوًا): Düşman.
• Hazen (حزنًا): Üzüntü, keder, hüzün kaynağı.
• Hâtaîn (خاطئين): Günahkârlar, hata edenler, suçlular.

Tefsir:

Musa'nın annesi, Allah'ın ilhamıyla yavrusunu bir sandığa koyup Nil nehrine bırakmıştı. Allah'ın takdiriyle bu sandık, Firavun'un sarayına, onun adamlarının bulunduğu yere ulaştı. Firavun'un ailesi ve adamları onu bulup aldılar. Oysa onlar, İsrailoğulları'nın erkek çocuklarını öldürüyor, kızlarını ise sağ bırakıyorlardı. Ama işte, öldürmek istedikleri o çocuk, kendi saraylarına gelmişti. Bu, Allah'ın hikmetinin bir tecellisiydi.

Onlar bu çocuğu alırken, bunun kendileri için bir düşman ve büyük bir üzüntü kaynağı olacağını bilmiyorlardı. Allah, bu olayı, Firavun ve ordusunun helakine vesile olacak bir planın parçası olarak düzenledi. Nitekim Musa (a.s.) büyüyüp peygamber olduğunda, Firavun'un zulmüne karşı çıktı ve onun saltanatının sarsılmasına, ordusunun helakine sebep oldu. Böylece Firavun'un adamlarının bu "kurtarışı", onların sonunu hazırlayan bir tuzak haline geldi.

Ayetin sonunda Yüce Allah, bu durumun bir tesadüf olmadığını vurguluyor: Firavun, onun veziri Haman ve orduları, gerçekten günahkâr kimselerdi. Onlar, Allah'a isyan etmek, yeryüzünde bozgunculuk çıkarmak ve masum insanları öldürmek suretiyle sürekli hata içindeydiler. Bu yüzden Allah, onların kendi elleriyle helaklerine sebep olacak bir çocuğu, kendi saraylarına gönderdi. Bu, onların günahlarının bir sonucu ve ilahi bir cezaydı.

Bu kıssada ne büyük bir ders vardır! İnsan ne kadar plan yaparsa yapsın, ne kadar tedbir alırsa alsın, Allah'ın takdiri her şeyin üzerindedir. Firavun, Musa'yı öldürmek için binlerce çocuğu katletti; ama Allah, o çocuğu koruyup onun düşmanının evinde büyüttü. İşte bu, Allah'ın kudretinin ve hikmetinin bir göstergesidir. Mümin olarak bizler, her işimizde Allah'a güvenmeli, O'nun takdirine teslim olmalıyız. Unutmayalım ki, Allah, kendisine sığınanları asla yalnız bırakmaz ve zalimlerin tuzakları, kendi başlarına geçer. Bu kıssa, zulmün ve günahın sonunun hüsran olduğunu, sabrın ve tevekkülün ise zaferle taçlandığını bizlere müjdelemektedir.