سورت عنکبوت — آیت 32

د کلمو معناګانې:

• لُوطًا: حضرت لوط علیه السلام، چې د الله تعالی پیغمبر و.
• لَنُنَجِّيَنَّهُ: خامخا به هغه وژغورو.
• الْغَابِرِينَ: پاتې کېدونکي (په عذاب کې پاتې کېدونکي، هلاک کېدونکي).

تفسیر:

حضرت ابراهیم علیه السلام، کله چې د الله تعالی له خوا رالېږل شویو ملائکو ته معلومه شوه چې دوی د حضرت لوط د قوم د هلاکولو لپاره راغلي دي، نو د حضرت لوط د خوندیتوب اندېښنه یې وکړه او ویې ویل: "په دې کلي کې خو لوط (علیه السلام) هم دی!" د هغه اندېښنه دا وه چې په هلاکت کې به هغه هم نه وي شامل شوی.

ملائکو ورته په ځواب کې وویل: "موږ په دې کلي کې له هر چا څخه ښه پوهیږو چې څوک دی. ته اندېښنه مه کوه! مونږ به خامخا لوط او د هغه کورنۍ (مؤمنان) له دې عذاب څخه وژغورو، مګر د هغه ښځه به ونه ژغورل شي، ځکه چې هغه د کافرانو له ډلې وه او د هغو کسانو په ډله کې به پاتې شي چې په عذاب کې به هلاک کېږي."

فايدې:

1. د پیغمبرانو شفقت او مهرباني د خپل قوم پر مؤمنانو باندې ډېره لوړه ده، لکه څنګه چې حضرت ابراهیم علیه السلام د حضرت لوط علیه السلام اندېښنه وکړه.
2. الله تعالی خپلو بندګانو ته د هلاکت او عذاب په رالېږلو کې له عدل او انصاف څخه کار اخلي، او هېڅکله به ظالم نه وي چې له نیکو سره بد وکړي.
3. د الله تعالی علم بشپړ او له هر څه خبر دی، او مونږ باید په هغه باندې باور ولرو چې هغه به خپل مؤمن بندګان له مصیبتونو څخه وژغوري.
4. د کافرې ښځې په څېر، که څوک د کافرانو له ډلې وي، نو د پیغمبر سره د اړیکې له امله به ورته کومه ګټه ونه رسوي؛ ایمان او عمل ته اړتیا ده.