Сураи Аль-Анкабут Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Лут дар он ҷост». Гуфтанд: «Мо беҳтар медонем, чӣ…

Аль-Анкабут · 32/69

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анкабут

قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا ۚ قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ ۝٣٢

🔤 Transliteration

Qaala inna feeha Lootaa; qaaloo nahnu a`lamu biman feehaa lanunajjjiyannahoo wa ahlahooo illam ra atahoo kaanat minal ghaabireen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфт: «Лут дар он ҷост». Гуфтанд: «Мо беҳтар медонем, чӣ касе дар он ҷост. Ӯ ва хонадонашро, ғайри занашро, ки дар ҳамон ҷо хоҳад монд, наҷот медиҳем».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

لُوطًا — номи паёмбари Худо Лут (алайҳис-салом), ки ба сокинони шаҳри Садум фиристода шуда буд.
الْغَابِرِينَ — боқимондагон, яъне касоне, ки дар азоб монда, ҳалок мешаванд.

Тафсири оят:

Иброҳим (алайҳис-салом) ба фариштагоне, ки барои нест кардани сокинони шаҳри Садум омада буданд, гуфт: «Дар ин шаҳр Лут ҳаст», яъне мехост бигӯяд, ки вай марди солеҳ ва паёмбар аст ва набояд бо золимон ҳалок шавад. Фариштагон дар ҷавоб гуфтанд: «Мо хубе медонем, ки дар он ҷо кӣ ҳаст. Ҳатман Лут ва хонаводаашро наҷот медиҳем, ба ҷуз занаш, ки аз ҳалокшавандагон хоҳад буд». Зани Лут аз аҳли имон набуд ва бо кофирон ҳамроҳ шуда, дар азобе, ки бар сокинони он шаҳр фурӯд меомад, ҳалок гардид.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Худованд бандагони солеҳ ва покдомонашро ҳеҷ гоҳ бо золимон нест намекунад ва онҳоро наҷот медиҳад.
Иброҳим (алайҳис-салом) намунаи раҳмдилӣ ва ғамхорӣ ба мӯъминон аст; вай ҳатто барои як нафар марди солеҳ тавассути дуо ва сухан худро ба фариштагон расонд.
Худованд аз ҳама чиз огоҳтар аст ва медонад, ки дар ҳар ҷой кӣ ҳаст ва кӣ сазовори наҷот ё азоб аст.
Имон ва амали солеҳ сабаби наҷот аст, на хешу таборбозӣ; зани Лут бо вуҷуди наздикӣ ба паёмбар, аз сабаби кофир буданаш ҳалок шуд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳамеша дар роҳи ростӣ ва имон устувор бошем, то дар дунё ва охират аз азоби Худо наҷот ёбем ва ба раҳмати Ӯ ноил гардем.

📜 Оят 30-34 — Сураи Аль-Анкабут

30قَالَ رَبِّ انصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ

Гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро бар мардуми табахкор (расодкор) нусрат деҳ!»

31وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا إِنَّا مُهْلِكُو أَهْلِ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۖ إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا ظَالِمِينَ

Чун фиристодагони Мо Иброҳимро мужда оварданд, гуфтанд: «Мо мардуми ин деҳаро ҳалок хоҳем кард, ки мардуме золим ҳастанд».

32قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا ۚ قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ

33وَلَمَّا أَن جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ

Чун фиристодагони Мо назди Лут омаданд, ғамгин шуд ва дар ғами корашон бимонд. Гуфтанд: «Матарс ва ғамгии мабош, туву хонадонатро, ғайри занатро, ки дар ҳамон ҷо хоҳад монд, наҷот медиҳем.

34إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰ أَهْلِ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

Мо ба мардуми ин деҳа ба сабаби фисқе, ки мекунанд, аз осмон азоб нозил мекунем».

← Оят 31 📖 Аль-Анкабут Оят 33 →

Аль-АнкабутФеҳристи Қуръон

69Оят

MeccanRevelation

32Оят

Тарҷума — Аль-Анкабут 32

Сураи Аль-Анкабут Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Лут дар он ҷост». Гуфтанд: «Мо беҳтар медонем, чӣ…

Сураи Оят 32/69 — Сураи Аль-Анкабут العنكبوت (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анкабут Гӯш кун, Сураи Аль-Анкабут Тарҷума, Сураи Аль-Анкабут mp3, Сураи Аль-Анкабут pdf. Оят 30–34. Ба Тоҷикӣ: Русский.