Suurah Al-'Ankabuut — Aayad 36

Macnaha ereyada:

• مَدْيَنَ: waa magaaladii ay ku noolaayeen qoomkii Nebi Shu'ayb CS, waxayna ahayd dhulka Madyan.
• تَعْثَوْا: waxaa loola jeedaa fasaadin iyo xumaan ku fidin dhulka, waana erey muujinaya ku adkaysiga fasaadka.

Tafsiirka Aayadda:

Ilaahay Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegay inuu u diray qoomkii Madyan walaalkood Nebi Shu'ayb CS, isagoo ka digaya oo ku bishaaraynaya. Wuxuu ku yidhi: "Qoomkaygiiyow, caabuda Ilaahay Kaliya, isaga uun yeela cibaadada, mana jiro ilaah kale oo xaq ah oo idin leh. Sidoo kale, rajeeya abaalmarinta Maalinta Qiyaame, oo ku camal fala wanaagga aad rajaynaysaan inuu idin gaadhsiiyo khayrka Aakhiro. Hana ku fidin dhulka fasaad iyo xumaan, hana ku adkaysanina dembiyada, ee toobad keena oo u noqda Ilaahay."

Waa baaq lagu daray laba arrimood oo muhiim ah: mid waa cibaadada Ilaahay oo kaliya, midna waa rajaynta Aakhiro iyo ka digista fasaadka dhulka. Tani waxay muujinaysaa in diinta ay tahay isku darka caabudista Eebbe iyo ka shaqaynta wanaagga dadka, isla markaana laga fogaado wax kasta oo fasaad ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Tawxiidka ayaa ah aasaaska diinta: Baaqa ugu horreeya ee Nebi Shu'ayb CS wuxuu ahaa in dadkiisu caabudaan Ilaahay oo kaliya, taasoo muujinaysa in tawxiidku yahay furaha nolosha wanaagsan.
2. Rajaynta Aakhiro waxay ku kalliftaa camal wanaagsan: Marka qofku rajeeyo abaalmarinta Maalinta Qiyaame, wuxuu ku dadaalaa wanaagga oo uu ka fogaadaa xumaanta, taasoo nolosha dhaw iyo Aakhiroba u wanaajinaysa.
3. Ka digista fasaadka waa mas'uuliyad guud: Aayaddu waxay ku boorinaysaa in Muslimiintu noqdaan kuwa hagaajiya dhulka, ee ayna ka mid noqon kuwa fasaadiya, taasoo ah astaanta ummadda dhexdhexaadka ah.
4. Isku darka cibaadada iyo akhlaaqda: Diinta Islaamku ma aha oo kaliya cibaado la xoojiyo, ee waa hab nololeed oo ka kooban xidhiidhka Ilaahay iyo xidhiidhka dadka, sida aayaddan caddaynaysa.