Ənkəbut surəsi — Ayə 61

Ənkəbut surəsi, 61-ci ayə

Mənalandırılması lazım olan kəlmələr:

• سَخَّرَ (səxxərə): Ram etdi, tabe etdi, əmrə tabe etdi — yəni Allahın günəşi və ayı müəyyən bir nizam üzrə hərəkət etdirməsi.
• يُؤْفَكُونَ (yü'fəkūn): Döndərilirlər, yayındırılırlar, sapdırılırlar — haqdan üz çevirib başqa tərəfə yönəldilirlər.
• أَنَّى (ənnā): Necə? Hansı yolla? — təəccüb və məzəmmət bildirən sual.

Ayənin təfsiri:

Ey Peyğəmbər! Əgər sən müşriklərdən soruşsan: "Göyləri və yeri kim yaradıb? Günəşi və ayı bu qədər dəqiq bir nizamla kimin əmrinə tabe edib?" — onlar mütləq: "Allah yaradıb" — deyəcəklər. Çünki onların öz ağılları da bunu qəbul edir: bu qədər böyük və möhtəşəm bir kainatın arxasında bir Yaradan olmalıdır və O, təkdir.

Bəs elə isə, necə olur ki, onlar hələ də haqdan üz çevirirlər? Necə olur ki, hər şeyi yaradan, günəşi və ayı ram edən Allaha ibadət etmək əvəzinə, heç bir şey yarada bilməyən, nə fayda, nə də zərər verə bilməyən bütlərə üz tuturlar? Bu nə qəribə ziddiyyətdir! Onlar öz dilləri ilə Allahın varlığını etiraf edirlər, amma əməlləri ilə Ona şərik qoşurlar.

Bu ayə bizə çox mühüm bir dərs verir: insanın qəlbi və ağlı təbiətən Allahı tanımağa meyllidir. Göylərə bax, yerdəki nizama bax, gecə ilə gündüzün bir-birini əvəz etməsinə bax — bütün bunlar açıq-aşkar bir Yaradanın varlığına dəlalət edir. Elə buna görə də müşriklər belə, bu suala "Allah" cavabını verməyə məcbur olurdular.

Ey insan! Sənin qəlbin də bu həqiqəti dərk edir. Elə isə niyə özünü yalandan uzaq tutmursan? Niyə yalnız Allaha yönəlmirsən? O Allah ki, səni yoxdan var etdi, sənə gözlər, qulaqlar, qəlb verdi, yer üzünü sənin ayağının altına döşədi, günəşi sənə işıq, ayı sənə yol göstərən etdi. Bu qədər neməti verən Rəbbinə şükür etmək, Ona tək ibadət etmək ən böyük səadətdir.

Gəl, bu ayənin işığında özümüzə sual verək: Biz də bəzən Allahın varlığını dilimizlə etiraf edirik, amma əməllərimizlə Onu unuduruqmu? Gəlin qəlbimizi yalnız Ona bağlayaq, çünki həqiqi azadlıq və rahatlıq yalnız Allaha qul olmaqdadır.