Suurah Al-'Ankabuut — Aayad 65

Macnada Erayada:

• Al-Fulk: Doonta.
• Mukhlishiina lahul-diin: Iyagoo kali yeelaya Ilaahay, oon waxba la wadaajinayn baryada iyo cibaadada.
• Najjaahum: Ka koriyay khatarta, badbaadiyay.

Tafsiirka:

Markay gaaladu fuulaan doonta badda dhexdeeda, oo ay cabsi ka qabaan inay ku haftaan hirarka, waxay baryaan Ilaahay oo kaliya, iyagoo u cibaadaysan oo aan waxba la wadaajinayn. Waxay iska ilaawaan sanamyadoodii ay caabudi jireen, waxayna u dhaariyaan inay u hogaansami doonaan Ilaahay oo keliya. Laakiin markuu Ilaahay ka koriyo khatarta, oo ay gaadhaan berriga oo ay nabadgaliyaan, waxay dib ugu noqdaan shirkigoodii, iyagoo la wadaajinaya Ilaahay caabudidda sanamyada. Tani waa iska hor imaad iyo naceeb ku yimid iyaga, maxaa yeelay waxay kaliyeeyaan Ilaahay marka ay cidhiidhi ku jiraan, waxayna la wadaajiyaan marka ay nasiib yeeshaan. Shirkoodani waa diidmo ku aaddan nicmada Ilaahay oo ay ku gaadheen noloshooda iyo maalkooda, waxayna rabaan inay ku raaxaystaan adduunkan oo kaliya. Laakiin waxay ogaan doonaan cawaaqibta xun, waxaana u darban cadaab daran Maalinta Qiyaamaha.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo:

1. Ikhlaaska waa asalka cibaadada: Marka ay timaado khatar, qalbiga bini'aadanku wuxuu u janjeeraa inuu baryo Ilaahay oo kaliya, taasoo muujinaysa in cibaadada dhabta ah ay tahay tan Ilaahay oo keliya loogu yeelo.
2. Ilaahay waa kan kaliya ee badbaadiya: Doonta iyo hirarka badda ma badbaadin karaan qof, laakiin Ilaahay ayaa koriya cidduu doono, sidaas darteed waa in loo hogaansamo oo loo mahadnaqo.
3. Digniin ka baxsashada shirka: Nolosha adduunyo waa imtixaan, waa in aanan ku kicin nicmada Ilaahay inaan caasiyo, laakiin waa in aan ku xoojino mahadnaqista iyo cibaadada.
4. Iska hor imaadka waa astaan munaafiqiinimo: Qofka kaliyeeya Ilaahay marka uu cidhiidhi ku jiro, oo iska ilaawaya marka uu nasiib yeesho, waa qof aan dhab ugu iman Ilaahay, wuxuuna u baahan yahay inuu toobad keeno.