Sura Al-Ankabut — Werset 65

Znaczenie wybranych słów:

• الْفُلْكِ – statek, okręt.
• مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ – czyniąc swoją wiarę i modlitwę całkowicie szczerymi i wyłącznie dla Niego, nie wzywając nikogo innego.
• نَجَّاهُمْ – uratował ich, wybawił od niebezpieczeństwa.

Tłumaczenie i wyjaśnienie (tafsir):

Kiedy ci, którzy oddają cześć innym bogom obok Allaha, wsiadają na statek na morzu i ogarnia ich strach przed utonięciem, wówczas – w swoim nieszczęściu i słabości – zwracają się wyłącznie do Allaha, czyniąc swoją modlitwę szczerą i wyłącznie dla Niego. Zapominają wtedy o swoich bożkach i nie wzywają nikogo innego, wiedząc doskonale, że nikt inny nie jest w stanie ich uratować. Lecz kiedy Allah – przez swoją łaskę – wyprowadza ich na ląd i oddala od nich niebezpieczeństwo, oni – z powodu swojej niewdzięczności i uporu – powracają do bałwochwalstwa i znowu wzywają innych wraz z Allahem. Jest to jawna sprzeczność w ich postępowaniu: w chwili trudności uznają jedyność Allaha, a w chwili bezpieczeństwa i dostatku przypisują Mu współtowarzyszy. Ich powrót do bałwochwalstwa po tym, jak Allah ich ocalił, jest niewdzięcznością za Jego dobrodziejstwa – zarówno te dotyczące ich życia, jak i majątku. Pozwalamy im cieszyć się tym doczesnym życiem przez krótki czas, ale wkrótce – w Dniu Zmartwychwstania – poznają skutki swojego postępowania i spotka ich bolesna kara. Jest to dla nich groźba i ostrzeżenie.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje, że naturalna skłonność człowieka – nawet bałwochwalcy – w chwilach wielkiego niebezpieczeństwa kieruje go do uznania jedyności Allaha i szczerego zwracania się do Niego. To dowód, że wiara w Jedynego Boga jest zakorzeniona w ludzkiej naturze (fitra).
2. Allah jest Jedynym, który ratuje w trudnych chwilach i nikt inny nie ma nad tym władzy. Dlatego człowiek powinien pozostać wierny Allahowi zarówno w trudnościach, jak i w dostatku – a nie tylko wtedy, gdy go coś boli.
3. Werset ostrzega przed niewdzięcznością wobec dobrodziejstw Allaha i przed zapominaniem o Nim, gdy jesteśmy bezpieczni i zamożni. Prawdziwy wierzący pamięta o swoim Panu w każdych okolicznościach.
4. Jest w nim także pocieszenie dla wierzących i groźba dla niewiernych – że ich doczesna radość i bezpieczeństwo są krótkotrwałe, a przed nimi czeka rozrachunek i sprawiedliwa kara. To zachęta do wytrwania w wierze i do wdzięczności za każdą chwilę bezpieczeństwa i spokoju.