Сураи Аль Имран Оят 116 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Кофиронро амволу авлодашон ҳеҷ аз азоби Худо нараҳонад ва онон…

Аль Имран · 116/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ۝١١٦

🔤 Transliteration

Innal lazeena kafaroo lan tughniya `anhum amwaalum wa laaa awlaaduhum minal laahi shai anw wa ulaaa`ika Ashaabun Naar; hum feehaa khaalidoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Кофиронро амволу авлодашон ҳеҷ аз азоби Худо нараҳонад ва онон аҳли оташанд, ҷовидона дар ҷаҳаннам бошанд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

كفروا: кофир шуданд, яъне ба Аллоҳ ва паёмбаронаш имон наоварданд.
لن تغني: ҳеҷ кор намекунад, фоида намерасонад, боздошта наметавонад.
أموالهم: молҳои онҳо, сарватҳои онҳо.
أولادهم: фарзандони онҳо.
من الله: аз ҷазои Аллоҳ, аз азоби Аллоҳ.
شيئًا: ҳеҷ чиз, ҳатто ба андозаи заррае.
أصحاب النار: аҳли дӯзах, ҷовидон дар он.
خالدون: ҷовидона, абадӣ дар он мемонанд.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят хабар медиҳад, ки онҳое, ки ба Аллоҳ ва паёмбаронаш кофир шуданд, молу сарвати онҳо ва фарзандони онҳо ҳеҷ гуна фоидае ба онҳо намерасонанд ва аз азоби Аллоҳ ҳеҷ чизро боздошта наметавонанд. На дар дунё ва на дар охират молҳояшон онҳоро аз азоб наҷот медиҳад ва на фарзандони бисёрашон ба онҳо кӯмак карда метавонанд. Балки ин молу фарзандҳо барои онҳо сабаби афзун шудани азоб ва ҳасрат мегарданд. Онҳо аҳли дӯзах ҳастанд ва ҳамеша дар он ҷовидона мемонанд, ҳеҷ гоҳ аз он берун намешаванд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки сарват ва фарзандон танҳо дар сурате фоида мерасонанд, ки инсон ба Аллоҳ имон дошта бошад. Бе имон ҳеҷ чиз аз азоби Аллоҳ наҷот намедиҳад.
Инсон набояд ба молу фарзанди худ такя кунад ва гумон кунад, ки онҳо ӯро аз ҳақ бозмедоранд ё дар рӯзи қиёмат наҷот медиҳанд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки пеш аз ҳама ба имон ва амали солеҳ машғул шавем, зеро танҳо имон ва амали нек аст, ки дар охират ба кор меояд.
Ин оят ҳамчунин ба мо меомӯзад, ки неъматҳои дунёвиро воситаи наздикӣ ба Аллоҳ гардонем, на воситаи ғурур ва саркашӣ.
Ва моро огоҳ мекунад, ки оқибати кофирон ҷовидон дар дӯзах мондан аст, пас бояд аз ин роҳ дурӣ ҷӯем ва ба роҳи имон ва тақво биравем.

📜 Оят 114-118 — Сураи Аль Имран

114يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَٰئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ

Ва ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар мекунанд ва дар корҳои нек шитоб меварзанд ва аз ҷумлаи солеҳонанд.

115وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَن يُكْفَرُوهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ

Ва ҳар кори нек, ки кунанд, ношукрӣ карда нашавад, зеро Худо ба парҳезгорон огоҳ аст!

116إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Кофиронро амволу авлодашон ҳеҷ аз азоби Худо нараҳонад ва онон аҳли оташанд, ҷовидона дар ҷаҳаннам бошанд!

117مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

Он чӣ инҳо дар ин ҷаҳон хайр мекунанд, ҳамонанди он аст, ки тундбоде сард бар киштзори қавме бар хеш ситам карда бивазад ва он киштаро нобуд созад. Худо бар онҳо ситам раво надошт. Онон худ бар худ ситам карданд.

118يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, дӯсти ҳамрозе ғайр аз ҳамдинони худ магиред, ки дигарон аз ҳеҷ фасоде дар хаққи шумо кӯтоҳӣ намекунанд ва хостори ранҷу машаққати шумоянд. Ва душманӣ аз гуфторашон ошкор аст ва он кина, ки дар дил доранд, бештар аст аз он чӣ ба забон меоваранд. Оётро бароятон ошкор сохтем, агар ба ақл дарёбед!

← Оят 115 📖 Аль Имран Оят 117 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

116Оят

Тарҷума — Аль Имран 116

Сураи Аль Имран Оят 116 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Кофиронро амволу авлодашон ҳеҷ аз азоби Худо нараҳонад ва онон…

Сураи Оят 116/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 114–118. Ба Тоҷикӣ: Русский.