ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 116

የቃላት ማብራሪያ፦

• ኢንነል-ለዚነ ከፈሩ (إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا)፦ እነዚያ በአላህና በመልእክተኞቹ የካዱ ሰዎች።
• ለን ቱግኒየ (لَن تُغْنِيَ)፦ በፍጹም አያድንም፣ አይጠቅምም ማለት ነው።
• አምዋሉሁም ወላ አውላዱሁም (أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ)፦ ሀብታቸውም ልጆቻቸውም።
• ሚን አላሂ ሸይአ (مِنَ اللَّهِ شَيْئًا)፦ ከአላህ ቅጣት ምንንም ማለት ነው።
• አስሓቡን-ናር (أَصْحَابُ النَّارِ)፦ የእሳት ጓደኞች፣ የገሃነም ነዋሪዎች።
• ኻሊዱን (خَالِدُونَ)፦ በውስጧ ለዘላለም የሚኖሩ።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርቱ፦

እነዚያ በአላህ እና በመልእክተኞቹ የካዱ ሰዎች፣ ሀብታቸውም ሆነ ልጆቻቸው ከአላህ ቅጣት ምንንም አያድኗቸውም። ገንዘባቸው በቅጣት ጊዜ ቤዛ ሆኖ አይጠቅማቸውም፤ ልጆቻቸውም ረድተው አያድኗቸውም። እነዚህ ሰዎች የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው፤ በውስጧ ለዘላለም ይኖራሉ፤ ከእርሷም አይወጡም።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ታላቅ ትምህርት ትሰጠናል፦ ሰው በዚህ ዓለም ብዙ ሀብትና ብዙ ልጆች ቢኖሩት፣ ነገር ግን በአላህ ካላመነና መልእክተኞቹን ካልተቀበለ፣ ያ ሁሉ በአላህ ፊት ምንም አይጠቅመውም። እውነተኛው ሀብት ኢማን (እምነት) ነው፤ እውነተኛው ልጅ ደግሞ በአላህ መንገድ የሚረዳን መልካም ሥራ ነው። እንግዲህ ልቦቻችንን በኢማን እናጥራ፣ ሀብታችንንና ልጆቻችንን ወደ አላህ መንገድ ለመርዳት እንጠቀምባቸው። አላህ ሁላችንንም ከገሃነም እሳት ይጠብቀን፣ የገነት ነዋሪዎች ያድርገን።