Сураи Аль Имран Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он касон, ки чун коре зишт кунанд ё ба…

Аль Имран · 135/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ۝١٣٥

🔤 Transliteration

Wallazeena izaa fa`aloo faahishatan aw zalamooo anfusahum zakarul laaha fastaghfaroo lizunoobihim; wa mai yaghfiruz zunooba illal laahu wa lam yusirroo `alaa maa fa`aloo wa hum ya`lamooo

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он касон, ки чун коре зишт кунанд ё ба худ ситаме кунанд, Худоро ёд мекунанд ва барои гуноҳони хеш омурзиш мехоҳанд ва кист ҷуз Худо, ки гуноҳонро биёмурзад? Ва чун ба зиштии гуноҳ огоҳанд, дар он чӣ мекарданд, пой нафушуранд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

Фоҳиша: гуноҳи бузург ва зишт, ба мисли зино.
Зулм ба нафси худ: гуноҳи хурдтар аз фоҳиша, ки инсон бо он ба худаш зиён мерасонад.
Истиғфор: аз Худо бахшиш пурсидан.
Исрор: бар гуноҳ истодагӣ кардан ва такрор намудани он.

Тафсири оят:

Ин оят сифати бандагони некӯкор ва порсоро баён мекунад. Онҳо касоне ҳастанд, ки ҳар гоҳ гуноҳи бузурге ё гуноҳи хурде содир кунанд, фавран Худоро ба ёд меоранд. Онҳо ваъда ва таҳдиди Худоро дар бораи гуноҳкорон ва подоши некӯкорон ба хотир меоранд ва бо пушаймонӣ ба сӯи Парвардигори худ рӯ меоранд. Аз Ӯ мехоҳанд, ки гуноҳҳояшонро бибахшад ва онҳоро муҷозот накунад. Онҳо яқин доранд, ки ҳеҷ кас ҷуз Худои ягона гуноҳҳоро намебахшад. Барои ҳамин онҳо бар гуноҳи худ истодагӣ намекунанд ва онро такрор намекунанд, дар ҳоле ки медонанд, ки онҳо гуноҳкор ҳастанд ва Худо ҳамаи гуноҳҳоро мебахшад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки дар дини ислом роҳи тавба ҳамеша кушода аст ва ҳеҷ гуноҳе нест, ки Худо онро набахшад, агар банда бо ихлос тавба кунад.
Инсон бояд ҳангоми хато фавран Худоро ба ёд орад ва аз Ӯ бахшиш пурсад, на ин ки дар гуноҳ истодагӣ кунад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки танҳо Худо бахшандаи гуноҳҳост ва ҳеҷ каси дигар ин қудратро надорад.
Тавбаи ҳақиқӣ он аст, ки инсон аз гуноҳ даст кашад ва дигар онро такрор накунад.
Ин оят умедворӣ ба раҳмати Худоро дар дили банда зиёд мекунад ва ӯро ба сӯи некӯкорӣ ва покӣ ҳидоят менамояд.

📜 Оят 133-137 — Сураи Аль Имран

133۞ وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ

Бар якдигар пешӣ гиред барои омурзиши Парвардигори хеш ва расидан ба он биҳишт, ки паҳнояш ба қадри ҳамаи осмонҳову замин аст ва барон парҳезгорон мухайё шудааст,

134الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

он касон, ки дар тавонгариву тангдастӣ эҳсон мекунанд ва хашми худ фурӯ мехӯранд ва аз хатои мардум дармегузаранд. Худо накӯкоронро дӯст дорад!

135وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ

136أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ

Ҷазои инҳо омурзиши Парвардигорашон аст ва низ биҳиштҳое ки дар он наҳрҳо ҷорист. Дар он ҷо ҷовидонанд ва чӣ некӯст ҷазои некӯкорон!

137قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ

Пеш аз шумо воқеъаҳое будааст, пас бар рӯи замин бигардед ва бингаред, ки поёни кори онҳо, паёмбаронро ба дурӯғгӯӣ нисбат медоданд, чӣ будааст?

← Оят 134 📖 Аль Имран Оят 136 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

135Оят

Тарҷума — Аль Имран 135

Сураи Аль Имран Оят 135 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он касон, ки чун коре зишт кунанд ё ба…

Сураи Оят 135/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 133–137. Ба Тоҷикӣ: Русский.