آل عمران · 135/200
ترجمو لکڻ — سوره آل عمران
وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ۝١٣٥
Wallazeena izaa fa`aloo faahishatan aw zalamooo anfusahum zakarul laaha fastaghfaroo lizunoobihim; wa mai yaghfiruz zunooba illal laahu wa lam yusirroo `alaa maa fa`aloo wa hum ya`lamooo
📖 سنڌيءَ ۾
۽ اُھي جڏھن ڪو بي حيائيءَ جو ڪم ڪندا آھن يا پاڻ تي ظلم ڪندا آھن (تڏھن) الله کي ياد ڪندا آھن ۽ پنھنجن گناھن جي بخشش گھرندا آھن، ۽ الله کانسواءِ ڪير گناہ بخشيندو؟ ۽ جيڪي ڪيائون تنھن تي ڄاڻي ٻجھي ھميشگي نه ڪندا آھن.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

* فَاحِشَةً: اهڙو قبيح ۽ بيشرمي وارو ڪم، جيڪو حد کان ٻاهر هجي ۽ الله جي اجازت کان ٻاهر هجي. (هتي مراد وڏا گناهه آهن).

* ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ: پنهنجي نفس تي ظلم ڪرڻ، يعني پاڻ کي گناهه ۾ مبتلا ڪري نقصان رسائڻ. (هتي مراد ننڍا گناهه آهن).

* ذَكَرُوا اللَّهَ: الله کي ياد ڪرڻ، يعني سندس وعدي ۽ وعيد (ڊار) کي ياد ڪرڻ.

* فَاسْتَغْفَرُوا: معافي گهريائون، بخشش طلب ڪيائون.

* يُصِرُّوا: اصرار ڪرڻ، يعني گناهه تي بيٺا رهڻ ۽ ان کي نه ڇڏڻ.

2) تفسير:

هي آيت انهن نيڪ ۽ الله ترسندڙ ماڻهن جي تعريف ۾ آهي، جيڪي غلطي ڪرڻ کان پوءِ به الله جي رحمت کان نااميد نه ٿا ٿين. انهن جي خاص ڳالهه اها آهي ته جڏهن به ڪو وڏو گناهه ڪن ٿا، يا ڪنهن ننڍي غلطي سان پنهنجي نفس تي ظلم ڪن ٿا، ته فوراً سندن دل ۾ الله جو خوف ۽ سندس وعدي وعيد جي ياد اچي وڃي ٿي. اهي پنهنجي رب ڏانهن موٽي ٿا اچن، دل سان پشيمان ٿي معافي ٿا گهرن ۽ اقرار ٿا ڪن ته اسان کان غلطي ٿي آهي.

اهي چڱي طرح ڄاڻن ٿا ته گناهن کي معاف ڪرڻ وارو صرف ۽ صرف الله ئي آهي، ڪو ٻيو نه آهي. ان ڪري اهي گناهه تي هٺ ۽ ضد سان بيٺا نه ٿا رهن، ۽ نه ئي ان کي جائز سمجهن ٿا، پر اهي ڄاڻي واڻي ۽ سمجهي ٻڌي توبهه ڪن ٿا ۽ آئينده لاءِ پڪو ارادو ٿا ڪن ته هاڻي اهڙي غلطي نه ڪنداسين. اهڙن ئي ماڻهن لاءِ الله وٽ بخشش ۽ بخشش جو وڏو اجر آهي.

3) استنباطي فائدا (دلچسپي ۽ محبت جا نقطا):

* الله جي رحمت تمام وڏي آهي: هي آيت ٻڌائي ٿي ته اسلام ۾ غلطي ڪرڻ کان پوءِ به رستو کليل آهي. الله پنهنجي ٻانهن کي نااميد نه ٿيڻ ڏئي ٿو، پر توبهه جو دروازو هميشه کليل رکي ٿو.

* توبهه جو آسان طريقو: توبهه لاءِ ڪنهن وڪيل، پير، يا ٻئي ڪنهن وسيلي جي ضرورت ناهي. سڌو سنئون الله کي ياد ڪري، دل سان معافي گهرڻ ئي ڪافي آهي. اهو اسلام جي سادگي ۽ آسانيءَ جو ثبوت آهي.

* اميد ۽ همت: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته گناهه کان پوءِ مايوس ٿي ويهڻ بدران الله ڏانهن موٽڻ گهرجي. جيئن ئي انسان توبهه ڪري ٿو، الله کيس معاف ڪري ٿو ۽ سندس درجو بلند ڪري ٿو.

* اسلام ۾ انسان جي فطرت جو خيال: اسلام اهو نه ٿو چوي ته انسان فرشتو آهي ۽ ڪڏهن به غلطي نه ڪندو. پر اهو ٿو سيکاري ته غلطي کان پوءِ ان کي سڌارڻ ۽ نه ورجائڻ ئي سچي ڪاميابي آهي. اهو ئي سبب آهي جو اهڙن توبهه ڪندڙن کي الله تمام گهڻو پسند ڪري ٿو.



📜 آيت 133-137 — سوره آل عمران

133۞ وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
۽ (اوھين) پنھنجي پالڻھار جي بخشش ۽ اُنھيءَ بھشت ڏانھن اڳرائي ڪريو جنھن جي ويڪر آسمانن ۽ زمين جيتري آھي اُنھن پرھيزگارن لاءِ تيار ڪيو ويو.
134الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
جيڪي سُک ۽ ڏک ۾ (الله ڪارڻ) خرچيندا آھن ۽ ڪاوڙ کي کائيندڙ ۽ ماڻھن (جي ڏوہ) کان ٽارو ڪندڙ آھن، ۽ الله ڀلارن کي دوست رکندو آھي.
135وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ
۽ اُھي جڏھن ڪو بي حيائيءَ جو ڪم ڪندا آھن يا پاڻ تي ظلم ڪندا آھن (تڏھن) الله کي ياد ڪندا آھن ۽ پنھنجن گناھن جي بخشش گھرندا آھن، ۽ الله کانسواءِ ڪير گناہ بخشيندو؟ ۽ جيڪي ڪيائون تنھن تي ڄاڻي ٻجھي ھميشگي نه ڪندا آھن.
136أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ
اُنھن جو اَجر سندن پالڻھار وٽان بخشش ۽ بھشت آھن جن جي ھيٺان واھيون وھنديون آھن منجھن سدائين رھڻ وارا آھن، ۽ ڪمائيندڙن جو اَجر چَڱو آھي.
137قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
بيشڪ اوھان کان اڳ ڪيترا واقعا گذريا آھن پوءِ (اوھين) ملڪ ۾ گھمو ڦرو پوءِ نھاريو ته نه مڃيندڙن جي پڇاڙي ڪئن ھئي.
آل عمرانقرآن فهرست
200آيت
MedinanRevelation
135آيت

ترجمو — آل عمران 135

سوره آل عمران آيت 135 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ اُھي جڏھن ڪو بي حيائيءَ جو ڪم ڪندا آھن…

سوره آيت 135/200 — سوره آل عمران آل عمران (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره آل عمران ٻڌو, سوره آل عمران ترجمو, سوره آل عمران mp3, سوره آل عمران pdf. آيت 133–137. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers