Surah Aal-Imran — Aya 135

Ma’anonin Kalmomin:

• Fahisha: Babban zunubi ko aikin da ya wuce iyakar abin da Allah ya yarda da shi, kamar zina da sauransu.
• Zalunci ga kai: Yin wani laifi da ya rage darajar mutum a gaban Allah, kamar sumba, sha’awa, ko kallo haram.
• Yawaita neman gafara: Neman Allah ya rufa wa mutum asiri da ya gafarta masa zunubansa.
• Nacewa: Tsayawa a kan zunubi ba tare da tuba ba.

Fassarar Ayar:

Ayar tana bayanin halin muminai na gaskiya waɗanda suke da tsoron Allah. Idan suka aikata wani babban laifi (fahisha) ko kuma suka zalunci kansu da wani ƙaramin laifi, sai su tuna da Allah da kuma wa’adinsa na azaba ga masu zunubi da kuma wa’adinsa na rahama ga masu taƙawa. Hakan ya sa su koma zuwa ga Ubangijinsu da gaggawa, suna neman gafarar zunubansu, suna nadama da abin da suka aikata. Sun san cewa babu wanda zai iya gafarta zunubai face Allah kaɗai, don haka suke roƙonsa da tawali’u. Kuma ba su dage a kan aikata laifin ba, amma suna tuba kuma suna komawa ga Allah, alhali suna sane da cewa abin da suka aikata laifi ne, kuma suna sane da cewa Allah yana gafarta dukkan zunubai ga wanda ya tuba.

Fa’idodin Ayar:

1. Tuba ba ta iyakance ga wani laifi ba; duk wanda ya aikata babba ko ƙarami, to damar tuba a buɗe take masa.
2. Tunawa da Allah da kuma tsoron azabarsa shine babban abin da ke kai mutum ga tuba da komawa ga Allah.
3. Imani da cewa babu mai gafara face Allah yana ƙarfafa zuciyar mai laifi ya koma ga Allah ba tare da yanke ƙauna ba.
4. Nacewa a kan zunubi ba tare da tuba ba abu ne da ya sabawa imani, kuma tuba gaskiya ita ce barin laifin nan take.
5. Ayar tana ƙarfafa muminai su kasance masu fafutuka wajen neman gafara, kuma tana nuna wa mutane cewa Allah mai jinƙai ne mai gafara, wanda yake maraba da tubar bayinsa a kowane lokaci.