Sura Aal-Imran — Aya 135

Maana ya Maneno:

• Fahisha: Dhambi kubwa na mbaya, kama vile zinaa na makosa makubwa yaliyokatazwa na Mwenyezi Mungu.
• Dhalamu anfusuhum: Kujidhulumu nafsi zao kwa kufanya dhambi ndogo ndogo, kama vile kutazama kwa tamaa, kugusa, au makosa mengine yasiyofikia kiwango cha dhambi kubwa.
• Astaghfaru: Kuomba msamaha kwa Mwenyezi Mungu kwa mioyo ya toba na unyenyekevu.
• Yusirru: Kuendelea na kusisitiza juu ya dhambi bila kuacha.

Ufafanuzi wa Aya:

Aya hii inawaelezea waumini wacha Mungu ambao wanapotenda dhambi kubwa au kujidhulumu nafsi zao kwa makosa madogo, wanakumbuka Mwenyezi Mungu na onyo lake kwa wakosefu, pamoja na ahadi yake kwa wacha Mungu. Wanageukia kwa Mola wao kwa toba ya dhati, wakiomba msamaha wa dhambi zao, huku wakiwa na yakini kamili kwamba hakuna anayeweza kusamehe dhambi isipokuwa Mwenyezi Mungu pekee. Wala hawaendelei kusisitiza juu ya makosa waliyoyatenda, bali huacha mara moja na kurejea kwa Mwenyezi Mungu, wakijua kwamba wamekosea na kwamba Mwenyezi Mungu husamehe dhambi zote kwa wale wanaotubu kwake kwa ikhlasi.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kufungua mlango wa toba: Aya hii inathibitisha kwamba Mwenyezi Mungu hupokea toba ya mja wake wakati wowote, kadri anavyotubu kwa ikhlasi, hata kama dhambi ni kubwa.
2. Kutia moyo kukumbuka Mwenyezi Mungu wakati wa makosa: Kukumbuka Mwenyezi Mungu na adhabu yake kunamfanya mja aondoke haraka kwenye dhambi na kurudi kwenye njia ya sawa.
3. Kutakasa dhana ya msamaha: Aya inafundisha kwamba msamaha wa dhambi ni haki ya Mwenyezi Mungu pekee, ambayo inamfanya mja kumuelekea Mola wake moja kwa moja bila waombezi.
4. Kujiepusha na kuendelea kwenye dhambi: Waja wema hawasisitizi kwenye makosa, bali hukata haraka na kurejea kwa Mwenyezi Mungu, jambo linaloonyesha ukamilifu wa imani yao.
5. Kutia matumaini kwa wenye dhambi: Aya inatoa habari njema kwa kila mwenye dhambi kwamba Mwenyezi Mungu husamehe dhambi zote kwa wale wanaotubu, jambo linalowasukuma watu wasikate tamaa na rehema ya Mwenyezi Mungu.