Аль Имран сүрәсе — Аять 162

Сүзләрнең мәгънәләре:

• رِضْوَانَ اللَّهِ — Аллаһның ризалыгы, разый булуы.
• بَاءَ — кайтты, кире кайтты (үзенә алып, йөкләнеп).
• بِسَخَطٍ مِّنَ اللَّهِ — Аллаһның ачуы, газабы белән.
• مَأْوَاهُ — аның урыны, сыеныр урыны.
• جَهَنَّمُ — җәһәннәм, ут урыны.
• الْمَصِيرُ — кайту урыны, ахыргы урын.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә ике төрле кешенең хәлен чагыштырып күрсәтә: берсе — Аллаһның ризалыгын эзләп, Аның кушканнарын үтәп, тыелганнарыннан тыелып, иман һәм изге гамәлләр белән мәшгуль булучы. Икенчесе — Аллаһның ачуына дучар булып, Аның ризалыгыннан читкә китүче, гөнаһларга батучы кеше. Бу икесе бер-берсенә тиң була аламы? Әлбәттә, юк! Беренчесе — Аллаһның ризалыгына ирешкән бәхетле бәндә, аның өчен оҗмах һәм мәңгелек рәхәтлек әзерләнгән. Икенчесе исә — Аллаһның ачуын үз өстенә алган, аның өчен җәһәннәм уты әзерләнгән. Ул урын — бик начар кайту урыны, бик яман сыеныр урын. Бу ике төркем арасында бернинди тигезлек тә, охшашлык та юк. Аллаһның ризалыгын эзләүчеләр — югары дәрәҗәдә, ә Аллаһның ачуына дучар булучылар — иң түбән хәлдә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Кешенең бөтен гамәле, эше-хезмәте Аллаһның ризалыгын казанга юнәлдерелгән булырга тиеш. Чөнки Аллаһ ризалыгы — иң зур бәхет, иң олы максат.
2. Гөнаһлар, Аллаһның тыелганнарын эшләү — кешене Аллаһның ачуына һәм газабына илтә торган юл. Бу аять кешеләрне гөнаһлардан читләшергә өнди.
3. Ахирәт тормышы — мәңгелек тормыш. Шуңа күрә акыллы кеше үзенең ахыргы урынын уйлап эш итәргә тиеш.
4. Ислам динендә кешеләр арасында тигезлек юк — аларның дәрәҗәләре Аллаһ алдындагы гамәлләренә карап билгеләнә. Яхшы гамәлләр кешене югары күтәрә, начар гамәлләр түбән төшерә.
5. Аллаһның ризалыгы — бөтен нәрсәдән дә өстен. Аны казану өчен кеше үзенең бөтен көчен, тырышлыгын куярга тиеш.