Surja Ali-Imran — Ajet 162

Kuptimet e fjalëve:

• رِضْوَانَ اللَّهِ: kënaqësia dhe miratimi i Allahut.
• بَاءَ: u kthye, u ngarkua dhe u mbajt me përgjegjësi.
• بِسَخَطٍ مِّنَ اللَّهِ: me zemërim dhe hidhërim të madh nga ana e Allahut.
• مَأْوَاهُ: vendbanimi dhe streha e tij.
• بِئْسَ الْمَصِيرُ: sa i keq është ai vend kthimi dhe fundi!

Tefsiri i ajetes:

A mos është i barabartë ai që ndjek rrugën që sjell kënaqësinë e Allahut – duke besuar, duke bërë vepra të mira dhe duke iu bindur Atij – me atë që është zhytur në gjynahe dhe ka merituar zemërimin e Allahut mbi veten e tij? Ai që ka zgjedhur mosbindjen dhe ka vazhduar në të, do të kthehet i ngarkuar me hidhërimin e Zotit të tij, dhe vendbanimi i tij final është Xhehenemi. E, sa i shëmtuar dhe i tmerrshëm është ai vendqëndrim! Pra, nuk ka asnjë krahasim mes këtyre dy grupeve: njëri është në rrugën e shpëtimit dhe kënaqësisë hyjnore, kurse tjetri është në humbje të sigurt dhe në dënim të përhershëm.

Përfitimet nga ajete:

1. Kjo ajet na mëson se vlera e njeriut tek Allahu nuk matet me pasurinë, pozitën apo prejardhjen, por me bindjen ndaj Tij dhe ndjekjen e rrugës që sjell kënaqësinë e Tij.
2. Ajo na bën të ditur se ekzistojnë vetëm dy rrugë në jetë: rruga e kënaqësisë së Allahut që të çon në Xhennet, dhe rruga e zemërimit të Tij që të çon në zjarr – dhe secili zgjedh fatin e tij me veprat e veta.
3. Ajo na nxit që të mos mashtrohemi nga jeta e kësaj bote dhe të mos i krahasojmë njerëzit sipas standardeve të rreme, por të kërkojmë gjithmonë atë që e afron robin te Zoti i tij.
4. Ajo na frymëzon shpresë dhe dëshirë për të bërë vepra të mira, sepse kënaqësia e Allahut është qëllimi më i lartë që mund ta arrijë njeriu, dhe ajo është më e mirë se çdo gjë tjetër në këtë botë dhe në botën tjetër.