சூரா ஆல்-இம்ரான் — வசனம் 162

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• بَاءَ – (சுமந்து கொண்டு) திரும்புதல்; ஒருவர் மீது ஒரு குற்றம் அல்லது கோபம் சுமத்தப்பட்டு அதனைச் சுமந்தவராக ஆகிவிடுதல்.
• سَخَطٍ – கடுமையான கோபம்; அல்லாஹ்வின் அதிருப்தி.
• مَأْوَاهُ – அவனுடைய தங்குமிடம்; அவன் சென்றடையும் இடம்.
• الْمَصِيرُ – இறுதி முடிவு; மீளும் இடம்.

விளக்கம்:

அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி, அவனது கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படிந்து, அவனது விருப்பத்திற்கு ஏற்ப நடப்பவரும், அல்லாஹ்வின் கோபத்தைச் சுமந்தவராக, அவனுக்கு மாறு செய்து, பாவங்களில் மூழ்கியிருப்பவரும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க முடியுமா? நிச்சயமாக இல்லை. அல்லாஹ்வின் திருப்தியைப் பின்பற்றுபவர் மகத்தான வெற்றியையும், நிரந்தர சுகத்தையும் அடைகிறார். ஆனால், அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளானவர், அவனுடைய தண்டனையைச் சுமந்தவராக, இறுதியில் நரகத்தையே தனது தங்குமிடமாகக் கொள்கிறார். நரகமோ மிகக் கேடான இடமாகும்; அது மிகவும் தீய முடிவாகும். இந்த இரு பிரிவினரும் எவ்வாறு சமமாக முடியும்? அவர்களின் நிலைகள் முற்றிலும் வேறுபட்டவை; ஒருவர் சொர்க்கத்திற்கும், மற்றவர் நரகத்திற்கும் செல்கின்றனர்.

பயன்கள் (சிந்தனைகள்):

1. அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடுவதே ஒரு முஸ்லிமின் உயர்ந்த இலக்காக இருக்க வேண்டும்; அதுவே வெற்றிக்கான அடிப்படை.
2. பாவங்களும், அல்லாஹ்வுக்கு மாறு செய்வதும் அவனது கோபத்திற்கு ஆளாக்கும்; இது ஒவ்வொருவரும் தவிர்க்க வேண்டிய மிகப்பெரிய ஆபத்து.
3. இறுதி முடிவின் அடிப்படையில் நல்லவர்களும் கெட்டவர்களும் ஒருபோதும் சமமாக மாட்டார்கள்; அல்லாஹ்வின் நீதி இதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
4. இந்த வசனம் மனிதனை சுயபரிசோதனைக்கு அழைக்கிறது – நான் எந்தப் பாதையில் செல்கிறேன்? அல்லாஹ்வின் திருப்தியா, அல்லது அவனது கோபமா?
5. நரகத்தின் தீவிரத்தை நினைவூட்டுவது, மனிதனை பாவங்களிலிருந்து விலகி, நல்லறங்களில் ஈடுபட தூண்டுகிறது.