സൂറ ആൽ-ഇംറാൻ — ആയത്ത് 162

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• رِضْوَانَ: അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി, സന്തോഷം
• بَاءَ: മടങ്ങിപ്പോയി, ഏറ്റെടുത്തു (ഇവിടെ അർത്ഥം: സ്വയം ഏറ്റുവാങ്ങുകയും വഹിക്കുകയും ചെയ്തു)
• سَخَطٍ: കോപം, ക്രോധം
• مَأْوَاهُ: അവന്റെ താമസസ്ഥലം, അഭയം
• الْمَصِيرُ: മടക്കം, പര്യവസാനം

വ്യാഖ്യാനം:

അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിയും സന്തോഷവും നേടാൻ വേണ്ടി അവന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും, അല്ലാഹുവിന്റെ കോപത്തിന് പാത്രമായി അവന്റെ അനുസരണയിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച് പാപങ്ങളിൽ മുഴുകിയവനും ഒരുപോലെയാകുമോ? ഒരിക്കലും അവർ തുല്യരല്ല. അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി തേടുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും, അല്ലാഹുവിന്റെ കോപം സമ്പാദിച്ചവൻ നരകത്തിലേക്കുമാണ് പോകുന്നത്. അല്ലാഹുവിന്റെ കോപം ഏറ്റെടുത്തവന്റെ അന്തിമ വാസസ്ഥലം നരകമാണ്. അത് എത്ര മോശമായ മടക്കസ്ഥലം! അവിടെ അവർ എന്നെന്നും ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.

ഈ ആയത്ത് രണ്ട് വിഭാഗം ആളുകളെ തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു: ഒരു വിഭാഗം അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി ലക്ഷ്യമാക്കി വിശ്വാസവും സൽക്കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യുന്നവർ, മറ്റൊരു വിഭാഗം അല്ലാഹുവിനോട് അനുസരണക്കേട് കാണിച്ച് അവന്റെ കോപത്തിന് പാത്രമാകുന്നവർ. ഇവർ രണ്ടുപേരും ഒരിക്കലും തുല്യരാകില്ല. ആദ്യത്തെ വിഭാഗത്തിന് സ്വർഗ്ഗവും രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിന് നരകവുമാണ് ലഭിക്കുക.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിയാണ് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ പരമമായ ലക്ഷ്യമായിരിക്കേണ്ടത്. ലൗകിക നേട്ടങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തിയാണ് ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.
2. അല്ലാഹുവിന്റെ കോപത്തിന് പാത്രമാകുന്നത് എത്ര ഗുരുതരമായ നഷ്ടമാണെന്ന് ഈ ആയത്ത് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അത് നരകത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണ്.
3. നന്മയും തിന്മയും ഒരിക്കലും തുല്യമല്ല. ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കനുസരിച്ചാണ് പ്രതിഫലം നേടുക.
4. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യവും പ്രീതിയും നേടാൻ എപ്പോഴും ശ്രമിക്കണം. അതിനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗ്ഗം വിശ്വാസവും സൽക്കർമ്മങ്ങളുമാണ്.
5. ഈ ലോകത്തിലെ ജീവിതം ക്ഷണികമാണ്. യഥാർത്ഥ വിജയം പരലോകത്താണ്. അതിനാൽ നമ്മുടെ ഓരോ പ്രവർത്തനവും അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിക്കനുസൃതമായിരിക്കണം.