Sura Al-Imran — Werset 197

Znaczenie słów:

• Matā’ (مَتَاعٌ) – krótka przyjemność, doczesne dobra, które szybko przemijają.
• Qalīl (قَلِيلٌ) – niewiele, mało, coś ograniczonego i nietrwałego.
• Ma’wāhum (مَأْوَاهُمْ) – ich miejsce powrotu, schronienie, ostateczne miejsce pobytu.
• Jahannam (جَهَنَّمُ) – piekło, najcięższe miejsce kary w życiu ostatecznym.
• Al-Mihād (الْمِهَادُ) – posłanie, łoże, miejsce spoczynku.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg, Najwyższy, wskazuje w tym wersecie na kruchość i znikomość życia doczesnego, które cieszy niewierzących i tych, którzy odwracają się od prawdy. Ich radość, bogactwa, pozycja i wszystkie doczesne przyjemności są jedynie krótkim, przemijającym dobrem – niczym kropla wody na pustyni, która znika w mgnieniu oka. To wszystko, co mają, nie trwa wiecznie i nie daje im żadnej trwałej korzyści.

Następnie Bóg informuje, że po tym krótkim czasie korzystania z dóbr tego świata, ich ostatecznym miejscem powrotu będzie piekło – Jahannam. To tam trafią po śmierci i zmartwychwstaniu, gdzie czeka ich wieczna kara. Bóg nazywa to miejsce „najgorszym posłaniem”, ponieważ zamiast wygodnego łoża i odpoczynku, czeka ich ogień i cierpienie, które nigdy się nie kończy. To ostrzeżenie ma być przestrogą dla ludzi, aby nie dali się zwieść złudnym przyjemnościom świata i nie zapominali o życiu ostatecznym.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Ten werset uczy nas, że życie doczesne jest krótkie i przemijające, a prawdziwe życie zaczyna się po śmierci. Nie powinniśmy przywiązywać się do dóbr materialnych ani pozwalać, aby odwodziły nas one od posłuszeństwa Bogu.
• Przypomina nam, że każdy człowiek poniesie konsekwencje swoich czynów. Ci, którzy odrzucają prawdę i żyją w grzechu, spotkają się z surową sprawiedliwością Boga.
• Zachęca nas do refleksji nad celem naszego życia – jeśli wiemy, że ostatecznym celem człowieka jest spotkanie z Bogiem, powinniśmy dążyć do tego, co przynosi nam korzyść w życiu wiecznym, a nie tylko do chwilowych przyjemności.
• Werset ten wzbudza w sercu wierzącego pragnienie unikania tego, co prowadzi do piekła, oraz motywuje do czynienia dobra, które prowadzi do Raju. To także dowód miłosierdzia Boga, który ostrzega nas przed konsekwencjami, abyśmy mogli się nawrócić i żyć w sposób, który podoba się Jemu.