ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 197

የቃላት ትርጉም፦

• مَتَاعٌ (መታዑን)፦ ጊዜያዊ ጥቅም፣ ሊያልቅ የሚችል ተድላ።
• قَلِيلٌ (ቀሊሉን)፦ ጥቂት፣ ወሰን ያለው፣ ዘላቂነት የሌለው።
• مَأْوَاهُمْ (መእዋሁም)፦ የሚመለሱበት ስፍራ፣ መጨረሻ መዳረሻቸው።
• جَهَنَّمُ (ጀሀነም)፦ የእሳት ቅጣት ቦታ።
• الْمِهَادُ (አል-ሚሀዱ)፦ መኝታ፣ የሚተኛበት ስፍራ።

የአንቀጹ ትርጉም፦

ይህች ዓለም ለእነዚያ ከእምነት የራቁ ሰዎች የምትሰጣቸው ጥቅም በጣም ጥቂትና ጊዜያዊ ናት። እነሱ በዚህች ዓለም ውስጥ ሲመላለሱ፣ ሲነግዱ፣ ሲዝናኑና ሲደሰቱ የሚያገኙት ጥቅም ሁሉ ሊያልቅና ሊጠፋ የሚችል ጥቂት ነገር ነው። ከዚያም በመጨረሻው ቀን የሚመለሱበት ስፍራቸው ጀሀነም ናት። እንዲህ ያለው መኝታ ምንኛ መጥፎ ነው! እሳት ከሁሉም መኝታዎች የከፋውና የሚያሰቃይ ነው።

ይህች አንቀጽ ለእኛ ትምህርት የምትሰጠን ትልቅ ተግሳጽ አለች። እኛ ሁላችንም በዚህች ዓለም ውስጥ እንኖራለን፣ እንሠራለን፣ እንበላለን፣ እንጠጣለን። ነገር ግን ይህ ሁሉ ጊዜያዊ መሆኑን መርሳት የለብንም። የዘላለም ሕይወታችን በእጃችን ያለውን ጥቂት ጊዜ በምንሠራው መልካም ሥራ ነው የሚወሰነው። አላህ ለእኛ ብዙ ዕድሎችን ሰጥቶናል፤ እነዚህን ዕድሎች በመጠቀም ወደ ገነት የሚያደርሱ መልካም ሥራዎችን ማከናወን አለብን። የዚህች ዓለም ጥቂት ተድላዎች ከዘላለም ደስታ ጋር ሲነጻጸሩ በጣም አነስተኛ መሆናቸውን እናስታውስ። አላህ ሁላችንንም ከጀሀነም እሳት ይጠብቀን፣ ወደ ገነቱ ያስገባን።